W czerwcu 2004 Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych  (PARPA) ujawniła charakterystyczny dla obecnej władzy sposób realizacji ważnego celu Narodowego Programu Profilaktyki i Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, jakim jest „ograniczenie globalnego spożycia alkoholu i zmiana struktury jego spożycia na rzecz napojów niskoprocentowych.” Do podstawowych metod realizacji tego celu zaliczono „ograniczanie dostępności poprzez racjonalną i elastyczną politykę fiskalną zapobiegającą obniżaniu cen alkoholu i preferującą napoje niskoprocentowe.”

Tymczasem „pod koniec 2002 roku Minister Finansów podjął decyzję o obniżeniu podatku akcyzowego na wyroby spirytusowe. Spowodowało to obniżenie cen napojów spirytusowych, a następnie skokowy wzrost o 25% średniego spożycia napojów spirytusowych. 

Na podstawie badań przeprowadzonych na zlecenie PARPA przez Sopocką Pracownię Badań Społecznych stwierdzono także, że wzrost konsumpcji napojów spirytusowych miał bezpośredni wpływ na zmianę struktury spożycia. Odnotowano wyraźny wzrost udziału napojów spirytusowych w ogólnej strukturze konsumpcji alkoholu ( z 39% w 2002 roku do 44% w roku 2003) i jednoczesny spadek udziału piwa w ogólnym spożyciu alkoholu (z 52% w roku 2002 do 48% w roku 2003). Największy wzrost spożycia zanotowano wśród tej grupy osób, które piją najwięcej – ponad 12 litrów czystego alkoholu rocznie. 

W ciągu roku (od czerwca 2002 do czerwca 2003) populacja ta zwiększyła się o ponad 1/3 (o 35%). O prawie 1/4 (23%) wzrosła liczba konsumentów pijących dużo. Jak prognozuje PARPA wzrost liczebny tych dwóch grup może oznaczać w bliższej perspektywie poważne nasilenie problemów zdrowotnych i społecznych związanych z alkoholem. Niepokojące jest również to, że w ciągu tego czasu największy wzrost wśród osób najwięcej pijących (ponad 12 litrów czystego alkoholu) nastąpił w grupie uczniów i studentów: ponad 2,5 krotnie oraz wśród osób o niskich dochodach: ponad 2 krotnie. 

Wykazany w badaniach wzrost konsumpcji napojów spirytusowych oraz specyfika grup społecznych, których dotyczy, wskazują na dramatyczny wzrost zagrożeń dotyczących zdrowia i porządku publicznego.”
 

Pracując na równiku, nieraz słyszałem plotki o ludziach dorosłych, którzy nie wiedzą od czego zachodzi się w ciążę. Po prostu ciąża pojawia się i już. Znany tam jako daktari Sarati (w miejscowym języku łatwo dochodziło do wymiany głoski „l” na „r” i „h” na „s”, a przyrostek „i” podkreślał nienaszość) przyjmowałem po sto osób dziennie, u których gołym okiem i za pomocą mikroskopu mogłem stwierdzić jedną z chorób z ciążą mających wiele wspólnego, jeśli chodzi o drogę powstania, a więc wenerycznych. Bardziej ambitni pacjenci nawet potrafili wytypować źródło zakażenia. W końcu nie tylko wszystkie dzieci są nasze. Choroby też. Zwłaszcza weneryczne. 

Tuż aż się prosi cytat z klasyka. „Kto ma pecha, ten jest chory. Dymisja wiceministra zdrowia za list, który wywołał skandal” to tytuł, pod którym dziennik Rzeczpospolita upamiętnił wiekopomną myśl wiceministra zdrowia w rządzie Marka Belki. Pan Rafał Niżankowski, wysyłając 30. sierpnia 2004r. do komisarza ds. zdrowia i ochrony konsumentów polskie stanowisko w sprawie nowej unijnej strategii zmierzającej do zapewnienia zdrowia wszystkim, napisał: "Jestem przeciwny terminowi dobre zdrowie dla wszystkich. Niektórzy nie chcą być zdrowi, by lepiej odgrywać swoje role społeczne. Inni nie mają odpowiednich genów albo zwyczajnie nie mają szczęścia". Dodał, że niechęć budzi w nim już samo hasło "zdrowie dla wszystkich", bo kojarzy mu się z epoką komunizmu. Na polski dokument zareagowała Bruksela. - Ten list był sprzeczny ze stanowiskiem rządu - zapewniał wczoraj [2. grudnia 2004r.] minister zdrowia Marek Balicki. - Jesteśmy za równym dostępem do służby zdrowia wszystkich pacjentów. Premier zapowiedział, że Niżankowski zostanie zdymisjonowany.” Ech, łezka w oku się kręci. To były czasy! Lewica potrafiła stanąć w obronie tych, co nie chcą dobrego zdrowia, tych z bardzo złymi genami i tych, co mają pecha. Dzisiaj, po czterech latach od przystąpienia do Unii Europejskiej okazuje się, że wytykane Polakom bardzo złe geny połączone z permanentnym pechem, odbierają nam szanse na przeżycie. Dorośli, nawet dzieci, umierają z powodu braku dostępu do lekarza, ewakuacja i likwidacja oddziałów szpitalnych szokuje już tylko bezpośrednie ofiary kompletnej dezorganizacji opieki zdrowotnej, a w pierwszym podsumowaniu zakończonej fiaskiem psychoterapeutycznej sesji pod nazwą „Biały Szczyt”, pan Marek Safjan był łaskaw oznajmić, że za pieniądze wpłacane na Narodowy Fundusz Zdrowia i za podatki pomoc lekarska będzie udzielana tylko w uzasadnionych przypadkach. Należy przez to rozumieć, że kto sam nie potrafi postawić właściwej diagnozy, ten zapłaci karę za brak wiedzy medycznej. My nie gapy i już wysyłamy dzieci na medycynę, kupujemy najdroższe książki dla specjalistów i jeździmy na egzotyczne kongresy bardzo naukowe. To prędzej czy później się opłaci. Ktoś z rodziny ocaleje.

Jak właściwa diagnoza decyduje o powodzeniu terapii, tak trafna cena ryzyka zapewnia skuteczność systemów prewencji. Tu twórcy Załącznika do Uchwały Nr 90/2007 Rady Ministrów z dnia 15 maja 2007r. pod nazwą „Narodowy Program Zdrowia na lata 2007-2015”, włącznie ze wspomnianym autorem przekonania, iż kto ma pecha, ten jest chory, za Światową Organizacją Zdrowia powtarzają, że choroby i zaburzenia związane z alkoholem stanowią 10% globalnego obciążenia chorobami. A więc przyczyną przynajmniej co dziesiątej choroby nie jest pech a pijaństwo. Od powrotu PZPR do władzy w 1993r. głównym redaktorem Narodowego Programu Zdrowia jest niezwykle zasłużony dla oszałamiającej kariery pana Aleksandra Kwaśniewskiego dr. Krzysztof Kuszewski,, który w tych słowach podsumowuje dokonania towarzyszy na froncie walki z alkoholem: „W ostatnich latach konsumpcja alkoholu wysokoprocentowego w Polsce wzrosła, co było spowodowane głównie obniżeniem akcyzy na napoje spirytusowe w 2002 roku. W latach 2002-2004 nastąpił 15-procentowy wzrost konsumpcji rejestrowanej przez statystykę sprzedaży z ok. 7 do 8 l czystego alkoholu na jednego mieszkańca. Badania ankietowe zrealizowane na zlecenie PARPA pokazują, że w latach 2003-2005 konsumpcja zwiększyła się o 30%. Pociągnęło to za sobą szereg niekorzystnych zjawisk, takich jak wzrost przyjęć do izb wytrzeźwień, wzrost zanotowanych przypadków interwencji policyjnych w przypadkach przemocy domowej na tle alkoholu o 8% rocznie, wzrost liczby przypadków kierowania pojazdami pod wpływem alkoholu. Zaobserwowano również znaczący wzrost przyjęć do zakładów lecznictwa odwykowego; między 2003 a 2004 rokiem o 7,5 tys. wzrosła liczba pacjentów zakładów stacjonarnych i o 15 tys. liczba pacjentów zakładów ambulatoryjnych. (…) W referencyjnych latach 1994/95 spożycie rejestrowane wynosiło odpowiednio 6,5 i 6,3 litra etanolu na jednego mieszkańca i utrzymywało się w tych granicach do roku 2002. W roku 2003, w następstwie obniżki akcyzy na napoje spirytusowe, statystyki odnotowały 40% wzrost sprzedaży wódek. Wzrosła też o ponad 5% sprzedaż piwa. W rezultacie, konsumpcja rejestrowana zwiększyła się prawie o litr i po raz pierwszy od 15 lat przekroczyła poziom 7 litrów etanolu na jednego mieszkańca. Spożycie rzeczywiste, uwzględniające zarówno dane rejestrowane przez statystyki sprzedaży jak i te, które wymykają się z oficjalnych rejestrów w roku 2003, zbliżyło się ponownie do pułapu z lat 1995/96 a więc do 11 litrów etanolu na jednego mieszkańca. (…) Z badań prowadzonych regularnie przez CBOS w najstarszych klasach szkół średnich wynika, że odsetek młodych ludzi pijących piwo przynajmniej raz w miesiącu w roku 2003 zwiększył się w porównaniu z latami referencyjnymi z 60% do 85%, pijących wino z 41% do 56% a pijących wódkę z 47% do 71%. „ 

W pijanym widzie podejmowane są błędne decyzje. Według danych AC Nielsen w samym 2007r. spożycie piwa wzrosło o 10,6%, wina  - o 6,6%, a wódki - o 15%, Można mieć obawy graniczące z pewnością, że proweniencja niektórych osób stojących obecnie u steru nawy państwowej, zwłaszcza tych, których wrzask z tuby władzy jest najbardziej ordynarny, zapewni Polakom rychły powrót do rynsztoka, z którego mozolnie wydobywali się w latach 90. ubiegłego wieku. Szczególna rola przypada tu piwu, torującemu dzieciom drogę do pijaństwa i narkomanii, a przy tym fałszywie prezentowanemu jako mało szkodliwe. To reklamowe kłamstwo łatwo zdemaskować za pomocą danych z poniższej tabeli. 
 

Maksymalna dzienna dawka alkoholu średnio u dorosłych mężczyzn wynosi 60 g, u kobiet - 20 g, przy czym przewlekłe zatrucie z objawami uszkodzenia wątroby i mózgu na czele u wielu osób może pojawić się przy dawkach znacznie niższych i bardzo wcześnie. Zero tolerancji dla spożycia alkoholu podczas ciąży i karmienia piersią chroni dziecko przed trwałym uszkodzeniem, czy to w formie dyskretnych zmian psychosomatycznych, czy też w postaci plejady ciężkich chorób i niepełnosprawności. Zabici i ranni w wypadkach drogowych, są łatwo rozpoznawani jako ofiary zamroczenia alkoholem, co nie oznacza, że ich liczba jest większa od liczby ofiar „cichych”, w szczególności dzieci spłodzonych w upojeniu alkoholowym, bądź też ludzi zapadających na bezobjawowe zakażenia i choroby weneryczne, w tym wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, HIV/AIDS, prowadzące do bezpłodności chlamydiozę i rzeżączkę, a do raka szyjki macicy – wirusy brodawczaka ludzkiego. Wymaga przypomnienia, zwłaszcza wśród młodzieży odurzającej się piwem, stary slogan oświaty zdrowotnej – ALKOHOL STRĘCZYCIELEM CHORÓB WENERYCZNYCH.

Autorzy Narodowego Programu Zdrowia na lata 2007-2012 tradycyjnie nie dostrzegli udziału innych niż tytoń czynników rakotwórczych w wysokiej fali epidemii raka, która zbiera obfite żniwo także wśród osób poniżej 60 r. ż. (w roku 2005 nowotwór złośliwy był przyczyną zgonu 23 947 osób poniżej 60 r. ż., a udział zgonów na raka wśród wszystkich zgonów poniżej 65 r. ż. osiągnął 28,2%).  Na początku 2005r. The Lancet opublikował artykuł pt. „Alkohol a zdrowie publiczne” zawierający ranking głównych zabójców ludzkości: nadciśnienie tętnicze – 4,4%, tytoń – 4,1%, alkohol – 4,0%. Ryzyko raka przypisane alkoholowi oszacowano zależnie od lokalizacji - od 37% w przypadku raka przełyku u mężczyzn do 7% raka piersi u kobiet. Alkohol jest też przyczyną 32% przypadków marskości wątroby. W cywilizowanym świecie artykuł wywołał poważną debatę publiczną. 

Międzynarodowa Agencja Badań nad Rakiem (IARC) od dawna uznaje alkohol etylowy za bezsporny czynnik rakotwórczy (monografie z roku 1988 i 2007). Opublikowany z końcem 2007r. Drugi Raport Światowego Funduszu Badań nad Rakiem i Amerykańskiego Instytutu Badań nad Rakiem p.t. „Żywność, Żywienie, Aktywność Fizyczna i Prewencja Raka w Perspektywie Globalnej” uwzględnił liczne badania epidemiologiczne dotyczące związku pomiędzy spożywaniem napojów alkoholowych a rakiem o różnej lokalizacji. Siłę dowodów na ryzyko raka jamy ustnej, gardła i krtani, przełyku, jelita grubego u mężczyzn oraz raka piersi u kobiet w następstwie spożywania napojów alkoholowych, panel badaczy uznał za przekonującą. Siłę dowodów na ryzyko raka wątroby oraz jelita grubego u kobiet w następstwie spożywania napojów alkoholowych panel badaczy uznał za prawdopodobną. W oparciu o bezsporne dowody z badań epidemiologicznych zalecono ograniczyć spożycie alkoholu przez osoby pijące napoje alkoholowe do nie więcej niż dwóch porcji dziennie dla mężczyzn i jednej porcji dziennie dla kobiet. Jedna porcja zawiera ok. 10 – 15 gramów alkoholu etylowego. Spośród wszystkich chorób układu krążenia jedynie prawdopodobny efekt ochronny przed chorobą wieńcową serca daje medyczne postawy dopuszczenia alkoholu do spożycia w powyższych dawkach dziennych, przy czym osoby, które piją napoje alkoholowe, mogą to robić tylko podczas posiłków. Gdyby nie to, ze względu na dowiedzioną rakotwórczość alkoholu, dla populacji generalnej wyznaczony byłby taki sam próg bezpieczeństwa jak dla kobiet w ciąży i dzieci -  zero tolerancji. Dla alkoholu jako prawdopodobnej przyczyny raka wątroby dawki progowej nie ustalono, rakiem zagraża nawet najmniejsza jego ilość. 

Rak wątroby z reguły jest następstwem marskości wątroby wywołanej czy to wirusami, czy też substancjami chemicznymi. Już umiarkowane ilości alkoholu zwiększają ilości RNA wirusa zapalenia wątroby typu C krążącego we krwi jego nosicieli, z definicji bezobjawowych. Zakażenie wirusem wzw typu C występuje u 3% populacji świata, jest wyższe w krajach rozwiniętych, w 80% przechodzi w postać przewlekłą, z czego 15 – 20% przekształca się w marskość wątroby, a ta zaś u 1 - 4% na rok prowadzi do raka wątroby. Alkohol działa jako rozpuszczalnik ułatwiający penetrację do komórek innych kancerogenów, w szczególności pochodzących z dymu tytoniowego, żywności i napojów. Zaburza procesy syntezy, naprawy i metylacji DNA. Za czynnik rakotwórczy uznaje się aldehyd octowy powstający w wyniku metabolizmu alkoholu. Bakterie zasiedlające jelito grube charakteryzują się wysoką aktywnością dehydrogenazy, która utleniając alkohol w ścianie jelita prowadzi do pojawienia się w niej aldehydu octowego na poziomie 1 000 razy wyższym niż we krwi. Zanim będzie za późno, nie wolno przeoczyć obecności krwi w stolcu, ani zlekceważyć zmiany rytmu wypróżnień u osoby z dotychczasowym prawidłowym rytmem. Pijący alkohol muszą pamiętać, że cofanie się treści żołądkowej 40-krotnie zwiększa ryzyko raka przełyku. Reszta w ręku lekarzy.

dr Zbigniew Hałat, lekarz specjalista epidemiolog
w latach 90. w trzech kolejnych rządach główny inspektor sanitarny i zastępca ministra zdrowia ds. sanitarno-epidemiologicznych
Prezes Stowarzyszenia Ochrony Zdrowia Konsumentów
http://www.halat.pl/stowarzyszenie.html
 

Lista ludzkich słabości nie ma końca. Wśród  tysięcy –manii i -izmów w naszym kraju najwięcej ofiar pochłania toksykomania zwana alkoholizmem. Jaki jest pożytek z miliardów złotych pod groźbą egzekucji komorniczej wyrwanych z kieszeni polskich podatników na tzw. walkę z alkoholizmem łatwo sprawdzić w dniu zakończenia roku szkolnego, choćby w ogródku piwnym w warszawskich Łazienkach Północnych. 

Uczennice i uczniowie podstawówki, gimnazjum i liceum bez ograniczeń i to nieraz pod opieką pedagogów (!) z zapałem zatruwają swoje młode mózgi alkoholem w sposób zupełnie niedostrzegalny dla koncesjonowanych sprzedawców piwa i strażników miejskich, działających w imieniu tego samego samorządu, który udziela zezwoleń na obrót alkoholem. 

Edukacja alkoholowa

Dziennik „Rzeczpospolita” 10. maja 2004r. tak relacjonuje wyższy już etap alkoholowej edukacji młodych Polaków: „Bójki z policją, rabunki, napady i kradzieże, pijani studenci demolujący autobus, rozbite samochody, ponad trzydzieści interwencji pogotowia - w taki sposób "bawili się" podczas Kortowiady studenci Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie. Już piątkowego wieczoru pogotowie i policja pojechały do studenckiego miasteczka Kortowo w Olsztynie, wezwane do nieprzytomnej kobiety. Leżała na brzegu Jeziora Kortowskiego otoczona grupą ok. 25 pijanych studentów i studentek. Grupa zaatakowała policyjny patrol. - Mężczyźni kopali funkcjonariuszy, próbowali ich pobić. W zajściu zatrzymanych zostało trzech najbardziej agresywnych uczestników - opowiada Anna Siwek, rzeczniczka olsztyńskiej policji. Tego samego wieczoru doszło w studenckim miasteczku do rozbojów i kradzieży oraz kilku kolizji spowodowanych przez pijanych kierowców. W sobotę w jednym ze studenckich klubów w bójce poturbowanych zostało kilka osób. Pies poszczuty przez właściciela pogryzł dwie osoby; studenci wybili szyby i zdemolowali autobus miejski stojący na pętli. Kilku złodziei recydywistów specjalnie odwiedziło Kortowo, by okradać pijanych żaków. Policja zatrzymała jedną z grup. Zanotowano kilka rozbojów i kradzieży pieniędzy i dokumentów w akademikach. Pijani studenci wychodzili na pobliską jezdnię, powodując trzy wypadki. Pogotowie odwiozło kilka osób do izby wytrzeźwień oraz do szpitala ze złamanymi rękami i nogami. I.T.”.

Główni sponsorzy tych akademickich wydarzeń to: PZU S.A. (naturalnie!) i Kasztelan Browar Sierpc S. A. wchodzący w skład Grupy Carlsberg Okocim (JASNE!). W 2003 roku przychody browaru osiągnęły 96 mln, a czysty zysk 12,7 mln złotych. Jest więc za co upijać młodą polską inteligencję, a nawet łożyć na niewinne ofiary alkoholizmu przebywające w Specjalnym Ośrodku Szkolno – Wychowawczym w Sierpcu, który zapewnia całodobową opiekę dzieciom i młodzieży upośledzonej umysłowo. „Działalność placówki skupia się na zróżnicowanej i długotrwałej formie oddziaływań terapeutyczno-pedagogicznych, łącząc w sobie nauczanie, wychowanie i korygowanie braków i trwałych uszkodzeń.”

Dobrze wyedukowanym absolwentom panująca nam władza zapewnia karierę w policji, prokuraturze lub sądownictwie pod kierunkiem starszych kolegów przyłapywanych za kierownicą w stanie wskazującym na spożycie. Można tu przytoczyć liczne materiały prasowe, ale byłoby to z krzywdą dla pełnego obrazu rzeczywistości nie opisanej przez media ze znanych dobrze szeregowym dziennikarzom powodów.

Izba alkoholowa

A co z piciem na służbie, np. w wojsku? „Życie Warszawy” z 10. stycznia 2004r. relacjonuje: „Mianem "niedopitej dziennikarki" określił Janusz Zemke wiceszef MON Ewę Ornacką, która w tekście na łamach ŻW ujawniła, że polscy żołnierze w Iraku leczą stres alkoholem. Sprawą skandalicznej wypowiedzi ministra zajęło się Centrum Monitoringu Wolności Prasy. Ornacka opisała przypadki awantur, do jakich ostatnio coraz częściej dochodzi w bazach w Babilonie, Al-Hillah i Karbali.” 

Nic dziwnego, że redaktorom naczelnym najbezpieczniej ujawnić zdarzenie z cyklu „w żałosnym świecie polskiej medycyny”, jak 3,7 promile alkoholu we krwi lekarza pogotowia, który choć według własnej opinii „nie czuł się pijany”, to - słaniając się - jednak nie potrafił uratować życia 88-letniej pacjentki. Płacimy na ekspedycję do Iraku, płacimy na Narodowy Fundusz Zdrowia, utrzymujemy też wybrańców narodu ogłupionego i bezczelną propagandą i alkoholem podczas kampanii 2001r. Oto relacja „Życia Warszawy” z 15. maja 2004r.: „Dość alkoholików w tym Sejmie - powiedział wczoraj Jan Rokita, sugerując, że Andrzej Lepper był pijany podczas debaty nad exposé Marka Belki. I zażądał przebadania lidera Samoobrony alkomatem. - Widziałem, jak Lepper słaniał się na sejmowym korytarzu - przekonywał Rokita. - Potoczny ogląd stanu Andrzeja Leppera wskazuje na upojenie alkoholowe - zaznaczył. Ale nawet Leppera przebił jego klubowy kolega Marian Curyło. Z sejmowej trybuny wygłosił chyba najbardziej niezwykłe przemówienie w historii polskiego parlamentaryzmu. "Panie marszałku! Panie premierze! Pozwól, że pozdrowię pana w języku arabskim: Salam malejko... Samoobrona gul gul. Mister". Z kolei red. Karol Mantys w „Superexpressie” z 15. maja 2004r. dokumentuje „- Na podstawie zewnętrznego wyglądu można stwierdzić, że poseł Lepper jest w stanie wskazującym na spożycie alkoholu! - Rokita już nie wytrzymał. Chwilę wcześniej szef Samoobrony zarzucił mu z mównicy sejmowej związki z Grzegorzem Wieczerzakiem. - Dość już tego! Dość alkoholików w tej izbie! Na każdym posiedzeniu jest po kilku pijanych! - Problem alkoholu czuć na sali... - również Jolanta Banach, szefowa klubu SdPl, postanowiła już nie owijać w bawełnę. Rokita zażądał natychmiastowego przerwania obrad i przebadania Leppera na obecność alkoholu we krwi. Zniknął:  Leppera ostatecznie nikt nie przebadał. To zaś dlatego, że zanim ktokolwiek zdążył się zorientować, szef Samoobrony uciekł z Sejmu. Chleją na "otwartą colę": - Otwartą colę, poproszę... - barmanka w restauracji poselskiej doskonale wie, co oznacza takie zamówienie. I bynajmniej nie chodzi o colę, a po prostu o wódkę. Alkohol był w Sejmie od zawsze. Ale ostatnio posłowie posuwają się już do wyjątkowej bezczelności. Popijają nawet na sali sejmowej. I to podczas głosowań. Jak to robią, że nikt nie zwraca uwagi? Barmanka po zamówieniu otwartej coli opróżnia po prostu puszkę z zawartości, a napełnia ją alkoholem. Dodaje do tego słomkę i już poseł może spokojnie wejść na salę sejmową przez nikogo nie podejrzewany. No i kto udowodni, że poseł ma w puszce alkohol. Proceder wprost kwitnie podczas długich nocnych głosowań.”

Nie wiemy co w tym czasie porabia straż marszałkowska, ale dzięki red. Agacie Rowińskiej  z „Superexpressu” wiemy czym zajmuje się stołeczna straż miejska, ta sama, którą prezydent Lech Kaczyński chce wyposażyć w broń palną: „Kilka minut przed godz. 17 w piątek do naszej redakcji dzwoni oburzony Czytelnik. - Wracam właśnie z wnuczkiem ze spaceru i nie mogę w to uwierzyć - relacjonuje zbulwersowany. - Strażnicy miejscy bawią się w najlepsze w parku Młocińskim! Osiem minut później nasz reporter już jedzie na miejsce radosnej balangi przy ul. Papirusów. I co tam widzi? Zaparkowany wóz straży miejskiej. Obok drewniana altana. W niej na stole beczka z piwem, plastikowe kubki ze złocistym płynem i wódeczka. Wystawili się: Wśród dwudziestu świetnie bawiących się przy muzyce osób - dwóch umundurowanych strażników miejskich. Chętnie żartują z rozrywkową grupą i elegancko przypalają paniom papierosy. Obserwujemy dalej. Spacerujący ludzie, w tym matki z dziećmi, z zaciekawieniem i zdziwieniem przyglądają się balandze. O godz. 18 strażnicy kończą imprezkę. Wsiadają do auta i udają się na patrol. Reszta grupy bawi się dalej. A mandaty gdzie? Czy tak ma wyglądać pilnowanie warszawiaków, by w miejscach publicznych nie pili alkoholu? - Strażnicy mieli w tym czasie godzinną przerwę, która przysługuje im w trybie 12-godzinnej zmiany pracy - tłumaczy nam Adam Godlewski (28 l.) z biura prasowego straży miejskiej. - Jeśli funkcjonariusze byli w parku dłużej niż godzinę, zostaną wobec nich wyciągnięte konsekwencje - zapewnia nas. Tak czy inaczej, na służbie czy nie, za popijanie pod chmurką straż ma wlepiać mandaty. Obserwowani i sfotografowani przez nas funkcjonariusze, zamiast interweniować - przyklasnęli imprezce. Zresztą wg naszych wyliczeń bawili w parku dłużej niż godzinę. Beczka piwa, butelka wódki, drewniana altanka w środku lasu - żyć nie umierać. Tylko co z zakazem picia pod chmurką?” 

Nic dziwnego, że z badań przeprowadzonych w warszawskich szkołach przez Instytut Psychiatrii i Neurologii wynika, że próby picia ma za sobą 92% gimnazjalistów z klas trzecich i 98% uczniów drugich klas szkół ponadgimnazjalnych. 90% uczniów podało, że nie ma trudności z zakupem piwa, a 80% - wódki. Warszawska młodzież szkolna pije dla: odprężenia (31%), dobrej zabawy (28%), towarzystwa (25%) i zapomnienia o swoich problemach (19%). 

Z punktu widzenia nauki sprawa jest oczywista. Alkohol i inne trucizny mózgu zapewniają ludziom wyższą samoocenę, pewność siebie, dobry nastrój, wręcz poczucie szczęścia. Mniejszym kosztem niż zdrowotne i społecznie następstwa toksykomanii, ale przecież nie za darmo, to samo można uzyskać, oddając się innymi niż alkoholizm nałogom. Wiedzą o tym dobrze rzesze uzależnionych od hazardu, seksu, pracy, władzy, zakupów, imprez, telewizji itd. Osiągnięta satysfakcja powoduje, że w mózgu pojawia się odpowiednio wysoki poziom serotoniny zwanej hormonem szczęścia. Ci, którzy są wolni od nałogów, aby uciec przed lękiem lub depresją, garściami pochłaniając leki hamujące wychwyt serotoniny. Są też tacy, którzy, chcąc uwolnić siebie, albo swoich bliskich, od nałogów z alkoholowym na czele, dosypują do pokarmów azjatycki korzeń szczęścia -  kudzu. W dawkach dozwolonych aktywne składniki tego suplementu żywności nie tylko utrzymują w mózgu wysoki poziom serotoniny, ale też chronią przed kacem, poprawiają koncentrację, a nawet łagodzą objawy migreny i parkinsonizmu. Ważne jest pochodzenie surowca, bo korzeń może być skażony np. strontem, tytanem, czy glinem, jeżeli rośliny wykorzystywano do biologicznej dekontaminacji gleb. Akurat w dniu alkoholowej debaty w Sejmie, produkt  KUDZU ROOT firmy K&K BIOPLUS  otrzymał wyróżnienie w konkursie "Ziołowe Oskary 2003". Konkurs  był ogłoszony przez redakcję miesięcznika „Moje Zdrowie” w czterech kategoriach. Przyznano 4 oskary i jedno wyróżnienie. Wyniki konkursu przedstawiono podczas uroczystości Dnia Polskiej Farmacji 14. maja b.r. w Hotelu Europejskim, w Warszawie, gdzie byli obecni czołowi przedstawiciele świata farmacji z Polski i zagranicy,  reprezentant Komisji Europejskiej oraz parlamentarzyści. To daje jakąś nadzieję…
 

dr Zbigniew Hałat, lekarz specjalista epidemiolog
w latach 90. w trzech kolejnych rządach główny inspektor sanitarny i zastępca ministra zdrowia ds. sanitarno-epidemiologicznych
Prezes Stowarzyszenia Ochrony Zdrowia Konsumentów
http://www.halat.pl/stowarzyszenie.html
 

W 1999r. policja zatrzymała 200 000 nietrzeźwych kierowców.  Przerażają wyniki badań wszystkich kierowców w ramach policyjnych blokad dróg - od 10 do 20% prowadzi pojazdy, będąc pod wpływem alkoholu. Od 15. grudnia 2000r. prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem zagrożonym karą więzienia do lat 2.

Zamroczenie alkoholem jest mocno osadzone w naszej tradycji. Nie spotyka się z potępieniem otoczenia. Tym łatwiej o lekceważenie skutków spożycia alkoholu, zwłaszcza w ilości uznawanej powszechnie za niewielką.

Warto poznać i upowszechnić poniższe informacje, aby uratować wielu ludziom życie, zdrowie, wolność i majątek.

W rozumieniu polskiego prawa

• stan nietrzeźwości zachodzi, gdy:
• zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość

lub
• zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.
• stan wskazujący na użycie alkoholu zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi wynosi od 0,2 do 0,5 promila

0,5 promila alkoholu we krwi oznacza, że w 1 litrze krwi jest 0,5 grama czystego alkoholu.

Krew jest tu przykładowym płynem ciała, gdyż podobne stężenie jak we krwi występuje w innych płynach ciała.
Promile alkoholu we krwi oblicza się, dzieląc wagę spożytego alkoholu (wyrażoną w gramach) przez wagę płynów ciała (również wyrażoną w gramach).

Napój zawierający powyżej 1,2 % objętościowych alkoholu obowiązkowo znakuje się,
podając bezpośrednio na opakowaniu, etykiecie lub obwolucie moc wyrażoną w procentach objętościowych (% obj.).

Np.:

1,5 % obj. oznacza, że w 100 mililitrach napoju jest 1,5 mililitra alkoholu.
9,6 % obj. oznacza, że w 100 mililitrach napoju jest 9,6 mililitrów alkoholu
40 % obj. oznacza, że w 100 mililitrach napoju jest 40 mililitrów alkoholu.

Wagę alkoholu w 100 mililitrach napoju alkoholowego oblicza się,  mnożąc podaną liczbę % obj. przez 0,8 grama,
ponieważ 1 mililitr alkoholu waży 0,8 grama.

Np.

Napój o mocy 5 % obj.:
5 x 0,8 grama  = 4 gramy
To oznacza, że w 100 mililitrach napoju o zawartości 5% alkoholu 
są 4 gramy czystego alkoholu,
czyli w objętosci 1000 mililitrów, tzn. w litrze tego napoju,
jest 40 gramów czystego alkoholu.

Napój o mocy 9,6 % obj.:
9,6 x 0,8 grama  = 7,7 grama
To oznacza, że w 100 mililitrach napoju o zawartości 9,6% alkoholu 
jest 7,7 grama czystego alkoholu,
czyli w objętosci 1000 mililitrów, tzn. w litrze tego napoju, 
jest 77 gramów czystego alkoholu.

Napój o mocy 40 % obj.:
40 x 0,8 grama  = 32 gramy
To oznacza, że w 100 mililitrach napoju o zawartości 40 % alkoholu 
są 32 gramy czystego alkoholu,
czyli w objętosci 1000 mililitrów, tzn. w litrze tego napoju, 
jest 320 gramów czystego alkoholu.

Jak widać, aby określic ilość spożytego alkoholu należy znać moc i objętość wypitych napojów, gdyż kufelek mocnego piwa może zawierać tyle samo czystego alkoholu, co "setka" wódki.

piwo 12% zawiera 9,6 grama alkoholu w 100 mililitrach (12 x 0,8 = 9,6g),
więc kufelek (mała flaszeczka) tego piwa o objętości 330 mililitrów zawiera niemal 32 g czystego alkoholu

wódka 40% zawiera 32 gramy alkoholu w 100 mililitrach,
więc "setka", czyli kieliszek o objętości 100 mililitrów tej wódki zawiera własnie 32 gramy czystego alkoholu

Przyjmuje się, że płyny ciała stanowią 60% ogólnej wagi ciała kobiety i 70% ogólnej wagi ciała mężczyzny.
Dla ułatwienia dalszych obliczeń w poniższej tabeli wagę płynów ciała wyrażono w gramach.
 

Skutki spożycia tej samej wagi alkoholu są inne u kobiet i inne u mężczyzn, ponieważ
kobiety mają zazwyczaj niższą wagę ciała,
a przy tej samej wadze ciała mają o 10% mniej płynów ciała, w których alkohol ulega rozcieńczeniu.

Kobieta o wadze ciała 55 kg i mężczyzna o wadze ciała 95 kg wypili po 1/2 litrowej butelce 5% piwa.
W 500 mililitrach 5% piwa jest 20 gramów alkoholu.

20 gramów alkoholu uległo rozcieńczeniu w 33 kg (= 33 000 gramów) płynów ciała kobiety.
Kobieta miała we krwi 0,6 promila alkoholu, gdyż
20 gramów : 33 000 gramów = 0,6 promila

20 gramów alkoholu uległo rozcieńczeniu w 66 kg (= 66 000 gramów) płynów ciała mężczyzny.
Mężczyzna miał we krwi 0,3 promila alkoholu, gdyż
20 gramów : 66 000 gramów = 0,3 promila

Po wypiciu tylko jednej butelki 5% piwa kobieta o wadze ciała 55 kg była nietrzeźwa w rozumieniu prawa i podlegałaby karze więzienia do lat 2, gdyby w tym stanie zasiadła za kierownicą. Takiej samej karze podlegałby mężczyzna o wadze ciała 95 kg, gdyby zasiadł za kierownicą po wypiciu piwa o mocy większej niż 5%, np. gdyby wypił 1/2 litrową butelkę 8,5% piwa.

W 100 ml piwa o mocy 8,5% obj. jest 8,5 ml alkoholu,  który waży 6,8 g, skoro 1 ml alkoholu waży 0,8 g. W 500 ml tego piwa - czyli w jego półlitrowej butelce - jest 34 g alkoholu. Ta ilość rozciencza się w 66 kg płynów ciała mężczyzny, który waży 95 kg (płyny stanowią 70% wagi ciała u mężczyzn). 34 g czystego alkoholu w 66 kg płynów ciała oznacza, że stężenie alkoholu w płynach ciała wynosi 0,52 promile. W rozumieniu Art. 115 § 16. Kodeksu Karnego stan nietrzeźwości  zachodzi, gdy  zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila.

Szybkość obniżania się poziomu alkoholu we krwi jest różna u kobiet i mężczyzn:
u kobiet: 0,085 - 0,1 promila na godzinę
u mężczyzn: 0,1 - 0,115 promila na godzinę

Kobieta o wadze ciała 55 kg i mężczyzna o wadze ciała 95 kg wypili po 4  kieliszki -  "pięćdziesiątki" 40% wódki.
W 200 mililitrach 40% wódki są 64 gramy czystego alkoholu.

64 gramy alkoholu uległy rozcieńczeniu w 33 kg (= 33 000 gramów) płynów ciała kobiety.
Kobieta miała we krwi 1,9 promila alkoholu, gdyż
64 gramy : 33 000 gramów  = 1,9 promila
Ponieważ szybkosć obniżania się poziomu alkoholu we krwi u kobiet wynosi 0,085 - 0,1 promila na godzinę,
ta kobieta wyjdzie ze stanu nietrzeźwosci w czasie od 14 do 17 godzin,
a poziom 0,0 promila alkoholu we krwi osiągnie dopiero w czasie od 19 do 22 godzin.

64 gramy alkoholu uległy rozcieńczeniu w 66 kg (= 66 000 gramów) płynów ciała mężczyzny.
Mężczyzna miał we krwi 1 promil alkoholu, gdyż
64 gramy : 66 000 gramów  = 0,96 promila, w zaokrągleniu - 1 promil
Ponieważ szybkosć obniżania się poziomu alkoholu we krwi u mężczyzn wynosi 0,1 - 0,115 promila na godzinę,
ten mężczyzna  wyjdzie ze stanu nietrzeźwosci w czasie od 4 do 5 godzin,
a poziom 0,0 promila alkoholu we krwi osiągnie dopiero w czasie od 9 do 10 godzin.

Po wypiciu 4 "pięćdziesiątek" 40% wódki kobieta o wadze ciała 55 kg przez 14 - 17 godzin była nietrzeźwa w rozumieniu prawa i podlegałaby karze więzienia do lat 2, gdyby w tym stanie zasiadła za kierownicą. Gdyby o godz. 23 miała 1,9 promila alkoholu we krwi, za kierownicą mogłaby zasiąść  nie wczesniej niż o godz.16 dnia następnego. O godz. 7 rano dnia następnego ta kobieta miałaby we krwi jeszcze  od 1,1 do1,2 promila alkoholu - ponad dwa razy więcej niż poziom pozwalający na kierowanie pojazdami bez zagrożenia karą więzienia do lat 2. Takiej samej karze podlegałby mężczyzna o wadze ciała 95 kg, gdyby w następstwie wypicia 1/2 litra  40% wódki  (160 gramów czystego alkoholu) o godz. 23 miał 2,4 promila alkoholu we krwi i zasiadł za kierownicą przed godz.18 dnia następnego.

Spożyty alkohol wchłania się do krwi przez pewnien czas. Stężenie alkoholu we krwi szybko narasta przez pierwsze 30 minut po spożyciu (przy pustym żołądku połowa dawki wchłania się po 15 minut od spożycia), ale nadal pozostaje pewna ilość, która wchłonie się później, do jednej - dwóch (i więcej) godzin. Bywa tak, że wsiadając do samochodu tuż po wypiciu napoju alkoholowego,  kierowca ma 0,1 promila alkoholu we krwi, po 15 minutach - 0,4 promila, a po pół godzinie - już 0,8 promila, więc popełnia przestępstwo zagrożone karą więzienia do lat 2.

Tempo wchłaniania alkoholu, jak i tempo wychodzenia ze stanu nietrzeźwosci,  zależy od bardzo wielu czynników. Nie ma skutecznych sposobów spowolnienia bądź przyspieszenia procesów przebiegających w organizmie. Poza tym nawet najmniejsza ilość alkoholu może wywołać napad objawów o wiele cięższych niż wyżej opisane. Im dłuższy czas, który upłynie od użycia alkoholu, tym większa pewnosć, że proces eliminacji alkoholu przebiegnie prawidłowo i nadejdzie pora - wyznaczona na podstawie podanych wyżej obliczeń - bezpiecznej jazdy.

Prowadząc pojazd po użyciu alkoholu, nigdy nie wolno liczyć na uniknięcie zasłużonej kary, ani na bezkolizyjny przejazd - wolny od ryzyka spowodowania katastrofy, której skutkiem będzie śmierć człowieka.
 

(INF. WŁ.) 5 promili alkoholu we krwi miał 40-letni rowerzysta, który na swoje szczęście wpadł do rowu, a nie pod koła samochodu. Obecnie przebywa na oddziale intensywnej terapii w szpitalu w Rabce. Opiekujący się nim lekarz powiedział nam wczoraj po południu, że chory z przepicia "czuje się już dobrze". 

Obliczyliśmy, że 5 promili alkoholu osiąga się po wypiciu niemal 1 litra 40-procentowego alkoholu. Wyliczenia dotyczą osoby ważącej 80 kilogramów 

 Podajemy kilka wyliczeń, które pomogą zorientować się, jakie stężenie alkoholu we krwi osiąga się po wypiciu określonej dawki. 

* Zakładamy, że ktoś pił piwo o zawartości 5,7 proc. alkoholu. Podajemy wyliczenia w promilach dla - najpierw - osoby ważącej 60 kg, obok - dla kogoś, kto waży 90 kg (nie zakładamy upływu czasu od wypicia ostatniego piwa czy kieliszka). 

0,5 l (jedno duże piwo) - 0,67 - 0,44; 

1 l (dwa duże piwa) - 1,34 - 0,89; 

1,5 l (3) - 2,01 - 1,34; 

2 l (4) - 2,68 - 1,78; 

3 l (6) - 4,02 - 2,67; 

4 l (8) - 5,36 - 3,57; 

5 l (10) - 6,71 - 4,47. 

* Przy założeniu, że chodzi o 40-procentowy alkohol: 

100 g ("setka")- 0,76 - 0,51; 

200 g - 1,53 - 1,02; 

500 g (pół litra) - 3,83 - 2,55; 

1000 G (litr) - 7,66 - 5,11; 

1500 g (1,5 litra) - 11,5 - 7,66. 

Warto pamiętać, że zawartość promili dla poszczególnych osób może się różnić, ponieważ każdy z nas ma inną tolerancję na alkohol, co wynika z przemiany materii. 

0,3 - 0,5 - upośledzenie koordynacji ruchowo-wzrokowej, zaburzenie równowagi, euforia i obniżenie krytycyzmu; 

0,5 - 0,7 - zaburzenia sprawności ruchowej, nadmierna pobudliwość i gadatliwość, obniżenie samokontroli oraz błędna ocena własnych możliwości; 

0,7 - 2,0 - zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej, błędy w logicznym myśleniu, opóźnienie czasu reakcji, wyraźna drażliwość, zachowanie agresywne, wzrost ciśnienia krwi, przyśpieszona akcja serca; 

2,0 - 3,0 - zaburzenia mowy i równowagi, senność, znacznie obniżona zdolność do kontroli własnych zachowań; 

3,0 - 4,0 - spadek ciśnienia krwi, obniżenie ciepłoty ciała, zanik odruchów fizjologicznych, zaburzenia świadomości prowadzące do śpiączki; 

powyżej 4,0 - stan poważnego zagrożenia życia. 
 

 (K.W)

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,
podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

§ 3. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 1 jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.

§ 4. Jeżeli następstwem czynu określonego w § 2 jest śmierć człowieka lub ciężki uszczerbek na zdrowiu wielu osób, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 2. Jeżeli sprawca działa nieumyślnie,
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

§ 2. Wobec sprawcy przestępstwa określonego w art. 173 § 1 lub 2 sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, jeżeli sprawca dobrowolnie uchylił niebezpieczeństwo grożące życiu lub zdrowiu wielu osób.

§ 2. Jeżeli następstwem wypadku jest śmierć innej osoby albo ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 3. Jeżeli pokrzywdzonym jest wyłącznie osoba najbliższa, ściganie przestępstwa określonego w § 1 następuje na jej wniosek.

§ 2. Skazując sprawcę, który popełnił przestępstwo określone w art. 173, 174 lub 177 w warunkach określonych w § 1, sąd może orzec podanie wyroku do publicznej wiadomości.

§ 2. Kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi na drodze publicznej lub w  strefie zamieszkania inny pojazd niż określony w § 1,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

§ 3. W razie skazania za przestępstwo określone w § 1 lub 2 sąd może orzec podanie wyroku do publicznej wiadomości.

§ 2. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów mechanicznych określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa wymienionego w § 1 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia określonego w art. 173, 174 lub 177.

§ 3. Sąd może orzec zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 173 lub 174, którego następstwem jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, albo w czasie popełnienia przestępstwa określonego w art. 177 § 2 lub w art. 355 § 2 był w stanie nietrzeźwości, pod wpływem środka odurzającego lub zbiegł z miejsca zdarzenia.

§ 4. Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na zawsze w razie ponownego skazania osoby  prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3.

§ 2. W razie skazania za przestępstwo przeciwko środowisku, sąd może orzec nawiązkę na wskazany cel społeczny związany z ochroną środowiska.

§ 2. Nawiązka określona w art. 47 § 2 może być orzeczona w wysokości od trzykrotnego do dwudziestokrotnego najniższego wynagrodzenia w czasie orzekania w pierwszej instancji.

§ 3. Nawiązkę określoną w art. 47a orzeka się w wysokości od trzykrotnego do stukrotnego najniższego wynagrodzenia w czasie orzekania w pierwszej instancji.

§ 2. Świadczenie pieniężne określone w § 1 nie może przekroczyć dziesięciokrotności najniższego wynagrodzenia w czasie orzekania w pierwszej instancji.

§ 2. Jeżeli następstwem wypadku określonego w § 1 jest śmierć innej osoby lub ciężki uszczerbek na jej zdrowiu, sprawca
podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

§ 3. Przepisy art. 42 i 178 stosuje się odpowiednio.
 

polega karze grzywny albo karze nagany.

§ 2. Tej samej karze podlega, kto przy zadrzewianiu lub zakrzewianiu albo przy prowadzeniu robót ziemnych nie zachowuje przepisowej odległości od linii kolejowych.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli stan osoby podlegającej badaniu uniemożliwia jego przeprowadzenie urządzeniem elektronicznym. W takim przypadku ustalenie zawartości w organizmie alkoholu następuje na podstawie badania krwi lub moczu.

3. Badanie w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu może być przeprowadzone również w razie braku zgody kierującego, o czym należy go uprzedzić.

4. Warunki oraz sposób przeprowadzania badań, o których mowa w ust. 1 i 2, określają odrębne przepisy.

2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli stan osoby podlegającej badaniu uniemożliwia jego przeprowadzenie metodą nie wymagającą badania laboratoryjnego. W takim przypadku ustalenie w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu następuje na podstawie badania krwi lub moczu.

3. Badanie w celu ustalenia w organizmie obecności środka działającego podobnie do alkoholu może być przeprowadzone również w razie braku zgody kierującego, o czym należy go uprzedzić.

4. Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i sposób przeprowadzania badań na obecność w organizmie środków działających podobnie do alkoholu.

2. Badaniu, o którym mowa w ust. 1, można poddać także inną osobę, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że mogła kierować pojazdem uczestniczącym w wypadku drogowym, w którym jest zabity lub ranny.

3. Osoby, o których mowa w ust. 1 i 2, mają prawo żądać od organu kontroli ruchu drogowego przeprowadzenia badania krwi lub moczu w celu ustalenia zawartości w organizmie alkoholu lub środka działającego podobnie do alkoholu.

1) zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w razie:

a) stwierdzenia, że kierujący pojazdem znajduje się w stanie nietrzeźwości lub stanie po użyciu alkoholu albo środka działającego podobnie do alkoholu,
b) stwierdzenia zniszczenia prawa jazdy w stopniu powodującym jego nieczytelność,
c) podejrzenia podrobienia lub przerobienia prawa jazdy,
d) gdy upłynął termin ważności prawa jazdy,
e) gdy wobec kierującego pojazdem wydane zostało postanowienie lub decyzja o zatrzymaniu prawa jazdy,
f) gdy wobec kierującego pojazdem orzeczono zakaz prowadzenia pojazdów lub wydano decyzję o cofnięciu prawa jazdy,
g) przekroczeniu przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego,
h) przekroczenia przez kierującego pojazdem, w okresie 1 roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy, liczby 20 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego,

2) może zatrzymać prawo jazdy za pokwitowaniem w razie uzasadnionego podejrzenia, że kierowca popełnił przestępstwo lub wykroczenie, za które może być orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów.

2. W razie przeprowadzenia badania krwi lub moczu dla oceny trzeźwości lub zawartości środka działającego podobnie do alkoholu, prawo jazdy przekazuje się wraz z wynikiem tego badania. Jeżeli jednak wynik tego badania nie został uzyskany w ciągu 30 dni od dnia zatrzymania prawa jazdy, należy niezwłocznie zwrócić je właścicielowi.
 

Art. 1. W ustawie z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. Nr 35, poz. 230, z 1984 r. Nr 34, poz. 184, z 1987 r. Nr 33, poz. 180, z 1989 r. Nr 35, poz. 192, z 1990 r. Nr 34, poz. 198 i Nr 73, poz. 431, z 1991 r. Nr 73, poz. 321 i Nr 94, poz. 419, z 1993 r. Nr 40, poz. 184, z 1996 r. Nr 127, poz. 593, z 1997 r. Nr 88, poz. 554, Nr 113, poz. 732 i Nr 121, poz. 770, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 oraz z 2000 r. Nr 12, poz. 136 i Nr 120, poz. 1268) wprowadza się następujące zmiany:

2. Obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości do 18% alkoholu może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez marszałka województwa.

3. Organ, o którym mowa w ust. 2, wydaje zezwolenie na obrót hurtowy przedsiębiorcom posiadającym siedziby na terenie województwa.

4. Minister właściwy do spraw gospodarki określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj dokumentów wymaganych przy składaniu wniosków o wydanie zezwoleń na obrót hurtowy napojami alkoholowymi, wzory wniosków oraz wzory informacji o sprzedaży napojów alkoholowych.

Art. 9¹. 1. Zezwolenia, o których mowa w art. 9 ust. 1 i 2, wydaje się oddzielnie na obrót hurtowy następującymi rodzajami napojów alkoholowych:

4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się w odniesieniu do przedsiębiorców zaopatrujących statki, pociągi i samoloty. Maksymalny limit dla tych przedsiębiorców określa się w wysokości 2 tys. litrów 100% alkoholu rocznie.";

2. Opłaty, o których mowa w ust. 1, wnoszone są na rachunek organu zezwalającego.

3. Opłaty za wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 9¹ ust. 1 pkt 1 i 2, ustala się w wysokości odpowiadającej równowartości 1 000 euro, ustalonej w dniu dokonywania opłaty według kursu kupna walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski.

4. Opłatę, o której mowa w ust. 3, podwyższa się o:

6. Opłatę za wydanie zezwolenia, o którym mowa w art. 9¹ ust. 1 pkt 3, ustala się w wysokości równowartości 10 500 euro za 500 tys. litrów 100% alkoholu, ustalonej według kursu kupna walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski w dniu dokonywania opłaty.

7. Opłatę, o której mowa w ust. 6, dla przedsiębiorców zaopatrujących statki, pociągi i samoloty ustala się stosownie do deklarowanego obrotu (nie więcej niż 2 tys. litrów 100% alkoholu rocznie).

8. Opłata za wydanie decyzji wprowadzającej dodatkowe miejsca działalności gospodarczej w stosunku do wymienionych w wydanych zezwoleniach, o których mowa w art. 9¹ ust. 1, wynosi 50% stawki określonej dla zezwolenia.

Art. 9³. 1. Opłaty, o których mowa w art. 9² ust. 1, mogą być wykorzystane przez zarządy województw wyłącznie na finansowanie zadań określonych w art. 4 ust. 1.

2. Zarządy województw mogą zlecać, w drodze porozumień, jednostkom samorządu powiatowego zadania z zakresu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz przekazywać środki finansowe na ich realizację.

Art. 9⁴. Warunkiem prowadzenia działalności na podstawie zezwoleń, o których mowa w art. 9¹ ust. 1, jest:

4. Przedsiębiorca, któremu cofnięto zezwolenie, może wystąpić z wnioskiem o ponowne wydanie zezwoleń, o których mowa w art. 9¹ ust. 1, nie wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia wydania decyzji o jego cofnięciu.

Art. 9⁶. Sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych zawierających powyżej 4,5% alkoholu (z wyjątkiem piwa), przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, prowadzi się w wyodrębnionych punktach sprzedaży, którymi są:

4. Zabrania się reklamy i promocji przedsiębiorców oraz innych podmiotów, które w swoim wizerunku reklamowym wykorzystują nazwę, znak towarowy, kształt graficzny lub opakowanie związane z napojem alkoholowym, jego producentem lub dystrybutorem.

5. Zabrania się informowania o sponsorowaniu przez producentów i dystrybutorów napojów zawierających do 18% alkoholu imprez sportowych, koncertów muzycznych oraz innym imprez masowych w jakikolwiek inny sposób niż poprzez umieszczanie na zaproszeniu, bilecie, plakacie lub tablicy informacyjnej związanej z określoną imprezą nazwy lub znaku towarowego producenta lub dystrybutora, z zastrzeżeniem ust. 6.

6. Informowanie, o którym mowa w ust. 5, może być prowadzone w radiu i telewizji pod warunkiem, iż będzie ograniczone wyłącznie do podania nazwy producenta lub dystrybutora napojów zawierających do 18% alkoholu, a informacja ta nie będzie prezentowana w telewizji przez osobę fizyczną lub z wykorzystaniem wizerunku postaci ludzkiej.

7. Zabrania się informowania o, innym niż określone w ust. 5, sponsorowaniu przez producentów i dystrybutorów napojów zawierających do 18% alkoholu oraz informowania o sponsorowaniu przez producentów i dystrybutorów napojów zawierających powyżej 18% alkoholu.

8. Zakaz określony w ust. 1 dotyczy również wydawnictw promocyjno-reklamowych przekazywanych przez producentów, dystrybutorów lub handlowców napojów alkoholowych klientom detalicznym.

9. Zakazy określone w ust. 1-8 nie obejmują reklamy i promocji napojów alkoholowych prowadzonej wewnątrz pomieszczeń hurtowni lub punktów prowadzących wyłącznie sprzedaż napojów alkoholowych oraz wewnątrz punktów prowadzących sprzedaż napojów alkoholowych do spożycia w miejscu sprzedaży.

10. Zakazy określone w ust. 1-8 dotyczą osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, które uczestniczą w prowadzeniu reklamy w charakterze zleceniodawcy, zleceniobiorcy i realizatora niezależnie od sposobu i formy jej prezentacji.";

5. Opłata za zezwolenia, o których mowa w ust. 4, wnoszona jest do kasy gminy przed wydaniem zezwolenia, w wysokości zgodnej z ustaloną w art. 11¹ ust. 2 i 3.";

3b. Zażalenie przekazuje się sądowi rejonowemu miejsca doprowadzenia lub zatrzymania w terminie 7 dni od daty doprowadzenia bądź zatrzymania. Do rozpoznania zażalenia stosuje się przepisy Kodeksu postępowania karnego.

3c. W przypadku stwierdzenia bezzasadności lub nielegalności doprowadzenia lub zatrzymania albo poważnych nieprawidłowości związanych z ich wykonywaniem sąd rejonowy zawiadamia o tym prokuratora i organy przełożone nad organami, które dokonały doprowadzenia bądź zatrzymania.",

2. Przytrzymywanie jest doraźnym, krótkotrwałym unieruchomieniem osoby z użyciem siły fizycznej.

3. Unieruchomienie jest dłużej trwającym obezwładnieniem osoby z użyciem pasów, uchwytów, prześcieradeł lub kaftana bezpieczeństwa.

4. Przymus bezpośredni może trwać tylko do czasu ustania przyczyn jego zastosowania.

5. Za doprowadzenie i pobyt w izbie wytrzeźwień lub jednostce Policji pobierane są opłaty.

6. Minister właściwy do spraw zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw wewnętrznych określi, w drodze rozporządzenia, tryb doprowadzania i przyjmowania osób, o których mowa w art. 40, do izb wytrzeźwień, jednostek Policji, innych placówek utworzonych lub wskazanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz zwalniania z tych izb, jednostek i placówek, a także organizację izb wytrzeźwień oraz innych placówek, z uwzględnieniem wymagań dotyczących kwalifikacji pracowników i warunków technicznych pomieszczeń, zakres opieki zdrowotnej nad doprowadzonymi tam osobami oraz maksymalną wysokość opłat związanych z pobytem w izbie wytrzeźwień, innej placówce utworzonej lub wskazanej przez jednostkę samorządu terytorialnego lub w jednostce Policji.";

2. Tej samej karze podlega kierownik zakładu handlowego lub gastronomicznego, który nie dopełnia obowiązku nadzoru i przez to dopuszcza do popełnienia w tym zakładzie przestępstwa określonego w ust. 1.

3. W razie popełnienia przestępstwa określonego w ust. 1 albo 2 można orzec przepadek napojów alkoholowych, chociażby nie były własnością sprawcy, można także orzec zakaz prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na sprzedaży lub podawaniu napojów alkoholowych.

4. Orzekanie w sprawach o przestępstwa określone w ust. 1 i 2 następuje na podstawie przepisów o postępowaniu karnym.";

podlega karze grzywny.

2. Usiłowanie wykroczenia określonego w ust. 1 jest karalne.

3. W razie popełnienia wykroczenia określonego w ust. 1 można orzec przepadek napojów alkoholowych, chociażby nie były własnością sprawcy.";

podlega grzywnie od 10 000 do 500 000 złotych.";

Art. 4. 1. Zezwolenia na obrót hurtowy napojami alkoholowymi udzielone przez Ministra Gospodarki przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy pozostają w mocy do czasu upływu terminu ich ważności.

2. Do spraw o wydanie zezwoleń, o których mowa w ust. 1, wszczętych a niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy mają zastosowanie przepisy tej ustawy.

Art. 5. 1. Rada gminy podejmuje uchwałę o rozwiązaniu dotychczasowej gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych w ciągu 3 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Zarząd gminy podejmie uchwałę o powołaniu gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych w ciągu 30 dni od dnia wejścia w życie uchwały rady gminy w sprawie rozwiązania dotychczasowej gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych.

Art. 6. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem:

1. Picie nawet najmniejszej ilości alkoholu - 5%
2. Palenie nawet najmniejszej ilości tytoniu – 21%
3. Spożycie owoców i warzyw poniżej 550 - 650 g/dzień (dotyczy dorosłych)  - 5%
4. Zanieczyszczenie powietrza w  domach w wyniku użycia paliw stałych (węgla) bez odpowiedniej wentylacji – 0,5%
5. Zanieczyszczenie powietrza w  miastach pyłem (dotyczy stężenia pyłu zawieszonego z separacją frakcji PM2,5  powyżej 7,5 mikrograma/metr szesc. i frakcji PM10 powyżej 15 mikrogramów/metr szesc.) - 1% 
6. Nadwaga i otyłość, gdy wskaźnik masy ciała przekracza  20 - 22 kg/m2 – 2%
7. Brak wysiłku fizycznego odpowiadającego co najmniej wartości 400 KJ, gdy czas trwania umiarkowanego wysiłku fizycznego nie przekracza 2 i pół godziny na tydzień,–  2%
8. Sprzęt do wstrzyknięć w zakładach opieki zdrowotnej przenoszący wirusowe zapalenie wątroby typu B i C –  2%
9. Współżycie płciowe z mężczyzną przenoszącym wirusy brodawczaka ludzkiego – 3%

Wszystkie powyższe zagrożenia są sprawcami zaledwie 35% wszystkich przypadków raka. Ich działanie potęguje się wzajemnie i wpływa synergistycznie na działanie tysięcy innych substancji i czynników rakotwórczych, do których należą np. azbest i radon.