Translate this page.
Share with others.

POLACY I WĘGRZY A LENGYELEK ÉS A MAGYAROK


Romantic Poet: the Herald of National Freedom in Totalitarian Europe, Polish and Hungarian Perspective. The Reminiscences of 
Sandor Petofi, Petőfi Sándor, born Alexander Petrovič 1823 –  1849  Juliusz Slowacki, Juliusz Słowacki (1809 –  1849)
Śląska Panna Olimpia, lat 20. Silesian Maiden Olympia, age 20. Romantic Poetry: Literature for today's young adults of Europe. Fine Art Photography by Zbigniew Halat.
Śląska Panna Olimpia, lat 20. Silesian Maiden Olympia, age 20.
Romantic Poetry: Literature for today's young adults of Europe. Fine Art Photography by Zbigniew Halat.
Och, Wrocławiu, Europejska Stolico Kultury 2016 (ESK), jak cudownym jesteś miastem!
Oh! Wroclaw, Poland, European Capital of Culture 2016, ESK,  what a wonderful city you are!


"Węgry i Polska to dwa wiekuiste dęby, każdy z nich wystrzelił pniem osobnym i odrębnym, ale ich korzenie, szeroko rozłożone pod powierzchnią ziemi, i splątały się, i zrastały niewidocznie. Stąd byt i czerstwość jednego jest drugiemu warunkiem życia i zdrowia". Stanisław Worcell (1849)
"Magyarország és Lengyelország két örökéletű tölgy, melyek külön törzset növesztettek, de gyökereik a föld alatt messze futnak, összekapcsolódtak és láthatatlanul egybefonódtak. Ezért egyiknek léte és erőteljessége a másik életének és egészségének feltétele." Stanisław Worcell (1849)

Bem József Általános, Boroszló, Lengyelország, General Joseph Bem Squ., Wroclaw, Poland, pl. Generała Józefa Bema, Wrocław
BOHATEROM POWSTANIA WĘGIERSKIEGO 1956 ROKU - W 50. ROCZNICĘ - MIESZKAŃCY WROCŁAWIA LISTOPAD 2006 AZ 1956-OS MAGYAR FORRADALOM HŐSEINEK -  AZ 50. ÉVFORDULÓ ALKALMÁBÓL - WROCLAW VÁROS LAKÓI 2006 NOVEMBER IN MEMORY OF THE HEROES OF THE 1956 HUNGARIAN UPRISING - ON THE 50th ANNIVERSARY - CITIZENS OF WROCLAW NOVEMBER 2006 Fine Art Photography by Zbigniew Halat
BOHATEROM POWSTANIA WĘGIERSKIEGO 1956 ROKU - W 50. ROCZNICĘ - MIESZKAŃCY WROCŁAWIA LISTOPAD 2006
AZ 1956-OS MAGYAR FORRADALOM HŐSEINEK -  AZ 50. ÉVFORDULÓ ALKALMÁBÓL - WROCLAW VÁROS LAKÓI 2006 NOVEMBER
IN MEMORY OF THE HEROES OF THE 1956 HUNGARIAN UPRISING - ON THE 50th ANNIVERSARY - CITIZENS OF WROCLAW NOVEMBER 2006

Fine Art Photography by Zbigniew Halat


"Narody Europy Środkowej i Węgry stanowią wspólnotę losów na życie i śmierć. Za Polskę wielu z nas przelałoby w każdej chwili krew, a wielu Polaków oddałoby w razie potrzeby życie, by chronić Węgry. W przeszłości nie raz tak było ... Premier Wiktor Orban, 'Ton płynący z Niemiec jest szorstki, grubiański, agresywny'
"Közép-Európa népei és Magyarország életre-halálra szóló sorsközösséget alkotnak. Lengyelországért sokan vérünket ontanánk. És fordítva: sok lengyel életét áldozná vészhelyzetben, hogy a magyarokat védje. A történelem során ez nem ritkán meg is történt."  Orbán Viktor miniszterelnök: 'Goromba, durva, agresszív a Németországból érkező hang'
"The nations of Central Europe and Hungary are a community in fate, to the death. Many of us would spill our blood for Poland any time. And vice versa: in an emergency, many Polish people would give his life to protect Hungarians. This has happened more than once over the course of history." Prime Minister Viktor Orbán 'The voices from Germany are coarse, rough, aggressive'
Die Völker Mitteleuropas und Ungarn sind eine Schicksalsgemeinschaft auf Leben und Tod. Für Polen würden viele von uns jederzeit unser Blut vergießen. Und umgekehrt: Viele Polen würde im Notfall ihr Leben lassen, um die Ungarn zu schützen. In der Geschichte ist das nicht selten geschehen …“ Premierminister Viktor Orbán: 'Der Ton aus Deutschland ist schroff, grob, aggressiv'
25. 02. 2016 BILD-INTERVIEW MIT UNGARNS PREMIER VIKTOR ORBÁN / full text in English: BUSINESS INSIDER


Premier Słowacji Robert Fico, Polski -Beata Szydło, Republiki Czeskiej - Bohuslav Sobotka i Węgier - Wiktor  Orban (l-p) na spotkaniu głów rządów czwórki wyszehradzkiej (V4) w Pradze 3. grudnia 2015 r. Robert Fico szlovák, Beata Szydlo lengyel, Bohuslav Sobotka cseh és Orbán Viktor magyar miniszterelnök (b-j) a visegrádi négyek (V4) kormányfői találkozóján Prágában 2015. december 3-án Robert Fico, Slovak, Polish Beata Szydlo, Bohuslav Sobotka Czech and Hungarian Prime Minister Orban (l-r) of the Visegrad Four (V4) heads of government meeting in Prague on 3 December 2015
Premier Słowacji Robert Fico, Polski -Beata Szydło, Republiki Czeskiej - Bohuslav Sobotka i Węgier - Wiktor Orban (l-p) na spotkaniu głów rządów czwórki wyszehradzkiej (V4) w Pradze 3. grudnia 2015 r.  Robert Fico szlovák, Beata Szydlo lengyel, Bohuslav Sobotka cseh és Orbán Viktor magyar miniszterelnök (b-j) a visegrádi négyek (V4) kormányfői találkozóján Prágában 2015. december 3-án
Robert Fico, Slovak, Polish Beata Szydlo, Bohuslav Sobotka Czech and Hungarian Prime Minister Orban (l-r) of the Visegrad Four (V4) heads of government meeting in Prague on 3 December 2015

Herb króla Węgier i Czech Macieja Korwina (Kruka), 1443–1490, w Ratuszu Wrocławskim. Hunyadi I. Mátyás magyar király rządził na ogromnym obszarze od Łużyc po Bułgarię. Niestety, największy król Węgier źle zapisał się w naszej historii: nie dopuszczał Polaków do funkcji administracyjnych i kościelnych na Śląsku, konkurent Jagiellonów, jak pisał Feliks Koneczny: "Maciej Korwin pustoszył cały Śląsk, zamieniając bogaty kraj, jak wyrażali się współcześni, w pustynię",  "największy wróg Polski " (Feliks Koneczny - "Święci w dziejach Narodu Polskiego"). I. (Hunyadi) Mátyás (1458-1490) címere, a Városháza Boroszló, Szilezia. Lengyelország. Coat of arms of Matthias Corvinus (1443–1490), the King of Hungary and Bohemia, in City Hall of Wrocław, Poland. Mátyás Hunyadi I. Magyar király ruled the vast region from Lusatia to Bulgaria. Barbara Wrocławska, konkubina węgierskiego i czeskiego króla Macieja Korwina (Kruka), ich syn Jan Korwin (1473–1504), choć dziecko pozamałżeńskie został legitymizowany. Boroszlói Borbála, Mátyás magyar és cseh király (1443–1490) ágyasa és házasságon kívül született, de törvényesített fiának, Corvin Jánosnak (1473–1504) az édesanyja. Barbara of Wroclaw, the Hungarian and Bohemian King Matthias' concubine and mother of his son John Corvin (1473–1504) who was born out of wedlock but legitimized. Fine Art Photography by Zbigniew Halat

Herb króla Węgier i Czech Macieja Korwina (Kruka), 1443–1490, w Ratuszu Wrocławskim. Hunyadi I. Mátyás magyar király rządził na ogromnym obszarze od Łużyc po Bułgarię. Niestety, największy król Węgier źle zapisał się w naszej historii: nie dopuszczał Polaków do funkcji administracyjnych i kościelnych na Śląsku, konkurent Jagiellonów, jak pisał Feliks Koneczny: "Maciej Korwin pustoszył cały Śląsk, zamieniając bogaty kraj, jak wyrażali się współcześni, w pustynię",  "największy wróg Polski " (Feliks Koneczny - "Święci w dziejach Narodu Polskiego"). I. (Hunyadi) Mátyás (1458-1490) címere, a Városháza Boroszló, Szilezia. Lengyelország. Coat of arms of Matthias Corvinus (1443–1490), the King of Hungary and Bohemia, in City Hall of Wrocław, Poland. Mátyás Hunyadi I. Magyar király ruled the vast region from Lusatia to Bulgaria. Barbara Wrocławska, konkubina węgierskiego i czeskiego króla Macieja Korwina (Kruka), ich syn Jan Korwin (1473–1504), choć dziecko pozamałżeńskie został legitymizowany. Boroszlói Borbála, Mátyás magyar és cseh király (1443–1490) ágyasa és házasságon kívül született, de törvényesített fiának, Corvin Jánosnak (1473–1504) az édesanyja. Barbara of Wroclaw, the Hungarian and Bohemian King Matthias' concubine and mother of his son John Corvin (1473–1504) who was born out of wedlock but legitimized. Fine Art Photography by Zbigniew Halat

Święto Narodowe Węgier 15. marca jest wspólnym świętem wolności  narodów Międzymorza, Intermarium - pomiędzy Morzem Bałtyckim i Morzem Czarnym
Magyar Nemzeti Nap március 15 egy közös ünnepe a szabad Intermarium nemzetek - a Balti-tenger és a Fekete-tenger
Hungarian National Day March 15 is a joint celebration of the freedom of the Intermarium nations - between the Baltic Sea and the Black Sea
Maďarský národní den 15.března je společná oslava svobody národů Intermarium - Baltským mořem a Černým mořem.
Maďarský národný deň 15. Marca je spoločná oslava slobody národov Intermarium - medzi Baltským morom a Čiernym morom. 



"A magyarok istenére esküszünk, esküszünk, hogy rabok tovább nem leszünk!"
"Na Boga Węgrów przysięgamy, przysięgamy, że już więcej nie będziemy niewolnikami!"
"By the God of the Hungarians we vow, we vow, that we will be slaves no longer!”

Talpra magyar, hí a haza! Powstań, Węgrze, Ojczyzna Cię woła! On your feet, Magyar, the homeland calls!

Talpra magyar, hí a haza! Powstań, Węgrze, Ojczyzna Cię woła! On your feet, Magyar, the homeland calls!

Nemzeti dal

The National Poem

Talpra magyar, hí a haza!
Itt az idő, most vagy soha!
Rabok legyünk vagy szabadok?
Ez a kérdés, válasszatok! –
A magyarok istenére
Esküszünk,
Esküszünk, hogy rabok tovább
Nem leszünk!

Rabok voltunk mostanáig,
Kárhozottak ősapáink,
Kik szabadon éltek-haltak,
Szolgaföldben nem nyughatnak.
A magyarok istenére
Esküszünk,
Esküszünk, hogy rabok tovább
Nem leszünk!

Sehonnai bitang ember,
Ki most, ha kell, halni nem mer,
Kinek drágább rongy élete,
Mint a haza becsülete.
A magyarok istenére
Esküszünk,
Esküszünk, hogy rabok tovább
Nem leszünk!

Fényesebb a láncnál a kard,
Jobban ékesíti a kart,
És mi mégis láncot hordtunk!
Ide veled, régi kardunk!
A magyarok istenére
Esküszünk,
Esküszünk, hogy rabok tovább
Nem leszünk!

A magyar név megint szép lesz,
Méltó régi nagy hiréhez;
Mit rákentek a századok,
Lemossuk a gyalázatot!
A magyarok istenére
Esküszünk,
Esküszünk, hogy rabok tovább
Nem leszünk!

Hol sírjaink domborulnak,
Unokáink leborulnak,
És áldó imádság mellett
Mondják el szent neveinket.
A magyarok istenére
Esküszünk,
Esküszünk, hogy rabok tovább
Nem leszünk!

Written by: PETŐFI SÁNDOR (1848)

On your feet, Magyar, the homeland calls!
The time is here, now or never!
Shall we be slaves or free?
This is the question, choose your answer! -
By the God of the Hungarians
We vow,
We vow, that we will be slaves
No longer!

We were slaves up til now,
Damned are our ancestors,
Who lived and died free,
Cannot rest in a slave land.
By the God of the Hungarians
We vow,
We vow, that we will be slaves
No longer!

Useless villain of a man,
Who now, if need be, doesn't dare to die,
Who values his pathetic life greater
Than the honor of his homeland.
By the God of the Hungarians
We vow,
We vow, that we will be slaves
No longer!

The sword shines brighter than the chain,
Decorates better the arm,
And we still wore chains!
Return now, our old sword!
By the God of the Hungarians
We vow,
We vow, that we will be slaves
No longer!

The Magyar name will be great again,
Worthy of its old, great honor;
Which the centuries smeared on it,
We will wash away the shame!
By the God of the Hungarians
We vow,
We vow, that we will be slaves
No longer!

Where our grave mounds lie,
Our grandchildren will kneel,
And with blessing prayer,
Recite our sainted names.
By the God of the Hungarians
We vow,
We vow, that we will be slaves
No longer!

Translated by: KŐRÖSSY LÁSZLÓ (2004)


"Na Boga Węgrów przysięgamy, przysięgamy, że już więcej nie będziemy niewolnikami!”


Sándor Petőfi reciting the Nemzeti dal to a crowd on March 15, 1848, by Mihály Zichy
 Sándor Petőfi reciting the Nemzeti dal to a crowd on March 15, 1848, by Mihály Zichy

Mi ne győznénk? hisz Bem a vezérünk. My nie zwyciężym? - Bem naszym wodzem.

Az Erdélyi Hadsereg

Armia Siedmiogrodzka

Mi ne győznénk? hisz Bem a vezérünk,
A szabadság régi bajnoka!
Bosszuálló fénnyel jár előttünk
Osztrolenka véres csillaga.

Ott megy ő, az ősz vezér; szakálla
Mint egy fehér zászló lengedez;
A kivívott diadal utáni
Békeségnek a jelképe ez.

Ott megy ő, a vén vezér, utána
A hazának ifjusága mi,
Igy kisérik a vén zivatart a
Tengerek szilaj hullámai.

Két nemzet van egyesűlve bennünk,
S mily két nemzet! a lengyel s magyar!

Van-e sors, amely hatalmasabb, mint
E két nemzet, ha egy célt akar?

Egy a célunk: a közös bilincset
Összetörni, melyet hordozánk,
S összetörjük, esküszünk piros mély
Sebeidre, megcsufolt hazánk!

Küldd elénk, te koronás haramja,
Légiónként bérszolgáidat,
Hogy számodra innen a pokolba
Holttestökbül épitsünk hidat.

Mi ne győznénk? hisz Bem a vezérünk,
A szabadság régi bajnoka!
Bosszuálló fénnyel jár előttünk
Osztrolenka véres csillaga!
My nie zwyciężym? - Bem naszym wodzem,
Rycerz wolności i sława!
Ogniem mściciela płonie przed nami-
Ostrołęki gwiazda krwawa.

To on przed nami, wódz siwy, jego
Broda jak biały sztandar powiewa:
Jakby po trudach walki - zwycięstwo -
Symbol pokoju płyną przez niebo...

To on przed nami, wódz stary, za nim
Młodzież ojczyzny idziemy wolni;
Tak za sędziwym rwą huraganem
Potężne fale mórz rozbudzonych.

Dwa są narody w nas zjednoczone -
I to narody - polski, węgierski!

Czy los sam działa potężniej od nich,
Gdy wspólny cel im przyświeca wielki?

Jeden cel wspólny: skruszyć kajdany,
Któreśmy razem dźwigali długo,
A że skruszymy- o, przysięgamy:
Na krew głębokich ran twych, ojczyzno!

Szczuj swoje hordy, carze z daleka,
Najemne sługi, nam, wolnym, przeciw,
Abyśmy tobie- stąd aż do piekła
Most zbudowali z ciał swych poległych.

My nie zwyciężym?- Bem naszym wodzem,
Rycerz wolności i sława!
Ogniem mściciela płonie przed nami-
Ostrołęki gwiazda krwawa.



Sándor Petőfi on horseback by Jan Styka
 Sándor Petőfi on horseback by Jan Styka


Orbán Viktor ünnepi beszéde - 2012. március 15, Kossuth tér.

FIDES.HU

2012.03.16

ORBÁN: A SZABADSÁGHARCOK NÉPE VAGYUNK

Magyarország a rá nehezedő nemzetközi nyomással és diktátumokkal szemben nem tudta volna felvenni a kesztyűt 2011-2012 telén, ha nem lépnek sorompóba százezrek, hogy tudtára adják mindenkinek: a magyarok nem fognak idegenek diktátumai szerint élni - szögezte le ünnepi beszédében Orbán Viktor a Kossuth téren. Tekintsék meg képeinket!

Ez a nap a szabadságharcosok napja. Ez a tér a szabadságharcosok tere. És azért jöttünk ma éppen ide, mert mi, magyarok a szabadságharcok népe vagyunk – fogalmazott Orbán Viktor, leszögezve: mi, ma élő magyarok 48 politikai és szellemi örökösei vagyunk. 1848 politikai és szellemi programja úgy hangzott: nem leszünk gyarmat. A magyarok programja és kívánsága 2012-ben így hangzik: nem leszünk gyarmat – húzta alá a kormányfő.

Orbán Viktor külön köszöntötte azokat, akik a januári békemenetben kiálltak Magyarország szabadságáért és függetlenségéért, és ezzel kiálltak egymás mellett is. Magyarország a rá nehezedő nemzetközi nyomással és diktátumokkal szemben nem tudta volna felvenni a kesztyűt 2011-2012 telén, ha nem lépnek sorompóba százezrek, hogy tudtára adják mindenkinek: a magyarok nem fognak idegenek diktátumai szerint élni. Nem fogják feladni sem a függetlenségüket, sem a szabadságukat, és ezért nem fogják feladni a húsz év után végre valahára megszült alkotmányukat sem. Köszönet a kiállásért – jelentette ki a miniszterelnök.

Orbán Viktor ünnepi beszéde

A kormányfő szerint jó okunk van arra, hogy 164 év után is kövessük a 48-asok példáját. Mit mondanánk mi, mai magyarok a 48-asoknak? Tarjuk-e még az esküt? Szabad-e ma a magyar? Szabad-e az a magyar, akit víz alá nyom az adóssága? Szabad-e az a magyar, akinek a saját otthon csak vágyálom? Szabad-e az a magyar, aki háromszor is meggondolja, vállaljon-e újabb gyermeket? Szabad-e az a magyar, aki évek óta nem talál munkát? Szabad-e az a magyar, akinek éhes a gyermeke? Szabad-e az a ország, ahol minden száz jövedelemadó forintból 90 a hitelezőkhöz kerül? Szabad-e az az ország, amely szilárd talaj helyett adósság-ingoványon áll? – sorolta a miniszterelnök. A "nagy március" óta sohasem voltunk még ilyen közel a szabadsághoz, mert még sohasem voltunk olyan egységesek, mint ma - szögezte le Orbán Viktor.

„Nem ajándékba kértük a felemelkedést”

Még sohasem állt ennyi politikai, alkotmányos és gazdasági eszköz a rendelkezésünkre, hogy kitörjünk a kiszolgáltatottságból – fogalmazott Orbán Viktor. A miniszterelnök hozzátette: ma már elegen és elég elszántak vagyunk, hogy a szabadságjogaink után kivívjuk a szabad magyar életet is.

Megjegyezte, hogy a szabadság azt is jelenti, hogy nemzetünk nem alábbvaló másoknál, és hogy nekünk is kijár a tisztelet – hangsúlyozta. A kormányfő hozzáfűzte: magunknak, magunkért dolgozunk, és nem fogjuk adósrabszolgaként leélni az életünket. „Mi nem ajándékba kértük a felemelkedést, sem a jó életet, sem a sikert. Mi mindig dolgoztunk és dolgozunk érte ma is. Csak az adósságból való kijutás méltányos esélyét akarjuk ma is” – mutatott rá ünnepi beszédében Orbán Viktor.

Az új alaptörvényről szólva kiemelte: "nincs szükségünk szamárvezetőre, és nem kérünk az idegenek kezünket irányítani akaró kéretlen segítségéből sem". Ezzel összefüggésben kifejtette: ismerve a kéretlen elvtársi segítség természetrajzát, azt felismerjük akkor is, ha nem vállapos egyenruhába, hanem jól szabott öltönybe bújik.

„Mi azt akarjuk, hogy Magyarország a saját tengelye körül forogjon, ezért az alaptörvényt megvédjük” – húzta alá. Hozzáfűzte: tisztában vagyunk a feladat súlyával, ezért most egyszerre van szükségünk a radikális Petőfire, a tettrekész Kossuthra és a bölcs Széchenyire.

„Krasznahorka égő várának fényénél, a nemzetközi pénzügyi rendszer felől érkező morajban, az európai gazdasági válság hullámainak kellős közepén meg kell válaszolnunk a legnagyobb kérdést: elfogadjuk-e a szemfödélig tartó kiszolgáltatottságot, avagy azokra az erényekre támaszkodunk, amelyek a magyart magyarrá, a szuverenitást szuverenitássá, és a történelmet történelemmé teszik” – fogalmazott a miniszterelnök.

"Szabadságharcaink mindig előrébb vitték a világot"

Orbán Viktor úgy folytatta: nem szégyelljük, hogy nagy szívünk van, amely nem tűri sokáig az igazságtalanságot, amely olykor kihívja maga ellen a sors balítéletét. Hozzátette: hibátlan nemzetek nincsenek, így természetesnek vesszük azt is, hogy a magyarokat is lehet szeretni vagy nem szeretni. Egyet azonban senki sem vitathat: azt, hogy szabadságharcaink mindig előrébb vitték a világot – utalt a miniszterelnök arra, hogy a 48-as forradalom a feudalizmust kezdte ki, míg 56 a szovjet világrendet.

Az európai bürokraták ma is gyanakodva néznek ránk, mert azt mondjuk: új utak kellenek. Azt mondjuk, ki kell törni az adósság börtönéből, és azt is mondjuk, Európát csak az erős nemzetek tehetik újra naggyá – mondta Orbán Viktor.

A feudalizmust nem a hűbérurak számolták fel, a kommunizmust pedig nem a párttitkárok rombolták le. A spekulánsok uralmát sem a spekulánsok vagy a bürokraták fogják felszámolni, és a bajba jutott Európa árokba csúszott szekerét sem ők emelik majd ki – folytatta a miniszterelnök. Nem ők, hanem a munkából, a személyes erőfeszítéseikből élő európai polgárok. Most az ő világuknak kell jönnie, mert ha nem így lesz, Európának befellegzett – mutatott rá a kormányfő. Már a márciusi ifjak látták, amit ma Európában sokan nem akarnak észre venni; hogy a pénzügyi függetlenség a szabadság feltétele. Ezért kellett a tizenkét pont közé kerülnie a Nemzeti Bankra vonatkozó mellőzhetetlen követelésnek – hangsúlyozta Orbán Viktor.

Hozzátette, a márciusi ifjak ismerték a Nemzeti Bank ügyének súlyát. Tudták, nem az a független Nemzeti Bank, amelyik a nemzetétől független. Az a Nemzeti Bank független, amely az idegen érdekektől megvédi a nemzet gazdaságát - szögezte le. Ők is tudták, mi is tudjuk, józan ember nem adja a kamra kulcsát a szomszédjának – jelentette ki a kormányfő.

Nem vagyunk egyedül

Sokszor tűnik úgy, hogy a magyarok egyedül maradnak szabadságharcaikban. De mi tudjuk, hogy nem vagyunk egyedül. Ma is vannak lengyel Bem apók, francia Guyon Richárdok, szerb Damjanich Jánosok, német-osztrák Leiningen Károlyok – hangsúlyozta a miniszterelnök. Elmondta, ma is kiállnak mellettünk cseh, lett, szlovén és román barátaink, és velünk ünnepelnek litván és lengyel barátaink. Dicsőség Litvániának, Isten éltesse Lengyelországot! – intézte szavait a lengyel és litván hallgatósághoz Orbán Viktor.

A miniszterelnök ezt követően a magyar szabadságharcban részt vevő lengyel légió jelmondatát idézte: Za wolność naszą i waszą! , azaz: a mi szabadságunkért és a tiétekért.

Úgy folytatta: velünk, magyarokkal van az a „sok tízmilliós, csendben tűrő, rejtett Európa is”, amely ragaszkodik a nemzeti szuverenitáshoz, és hisz a keresztény erényekben, a bátorságban, a becsületben, a hűségben, és az irgalomban. Felidézte, sokan vannak, akik még emlékeznek 56-ra, és azt gondolják: a magyaroknak igazuk volt. Orbán Viktor úgy fogalmazott, a magyarok azért váltottak ki tiszteletet más népek előtt, mert mi magyarok képesek vagyunk erős sodrású birodalmak igazságtalanságaival is dacolni.

Temérdek igazságtalanság érte a magyarokat az elmúlt másfélszáz évben, és sok igazságtalansággal nézünk szembe ma is. Pedig mi soha nem kívántuk a másét, és senkinek sem akartuk megmondani, hogyan éljen és mit gondoljon, mégis többször áldozatául estünk a világpolitikai széljárás irányváltásainak. Mégsem engedhetünk a csábításnak, hogy az olcsó önsajnálat „szélcsendes, és langyos vizű kikötőjébe kormányozzuk Magyarország hajóját” – jelentette ki a kormányfő.

Bátorság és erő kell

Az előző gondolat kapcsán hozzáfűzte: az önsajnálat, az áldozati méltatlankodás a vesztesek szokása; semmi köze a 48-asok, az 56-osok, a szabadságharcosok bátorságához, tetterős életösztöneihez.

Ha mindenki áldozatnak érzi magát, hogy jutunk ki a bajból? Ha mindenki áldozatnak érzi magát, ki fog itt dolgozni? – tette fel a kérdést a miniszterelnök. Az önsajnálat legyengít, felpuhítja a csontot és gyávává aszalja a jellemet – fogalmazott a kormányfő, hozzátéve: a győzelemhez, a sikerhez, a méltányos bánásmód kiharcolásához bátorság és erő kell. Orbán Viktor arról is beszélt, a „modern kor gyarmatosítói” türelemmel cserkészik be áldozataikat, „elaltatják és lassan emésztik fel” a kiszemelt nemzetek életösztönét és ellenállását. Így süllyednek kiszolgáltatottságba hajdanvolt büszke és erős nemzetek. Így jutnak oda, hogy nem életük munkájának megérdemelt gyümölcsét hagyják örökül, hanem a visszafizethetetlenné dagadt hiteleiket, és saját sorsuk kilátástalanságát – mondta a kormányfő. Megjegyezte: mi, magyarok is így jártunk 2002 után, mert a kényelmes hitelek szép lassan kiszolgáltatottá tettek minket.

Talán vannak, akikben felötlik, hogy, ilyen nehéz, válsággal sújtott időkben okos dolog-e a szabadságharc – tette fel a kérdést Orbán Viktor, kinek megfogalmazása szerint a szabadság nem a jólétben élők luxusa, ahogy az emberi méltóság sem a jómódúak kiváltsága. Minden, amire vágyunk, csak a szabadságból nőhet ki – húzta alá.

Orbán Viktor szerint a szabadságharc értelme nem maga a harc, hanem az azt követő időszak. Nem elég a rosszat leszavazni, le is kell győzni, és nem elég legyőzni, meg is kell teremteni a jót, hogy a rossz ne tudjon visszatérni – hangsúlyozta, hozzátéve, a kormány sokat tett ennek érdekében az elmúlt másfél évben. Emlékeztetett, családok százezreit szabadították ki az adósságcsapdából, bevonták a bankokat és a multikat a közteherviselésbe. Van már időtálló alkotmányunk, és lebontottuk az utolsó gátakat is a nemzet határok feletti újraegyesítése előtt – fogalmazott.

„Egyenlőséget követelünk a magyarnak!”

Mi még emlékszünk a tanításra: az igazság tesz szabaddá – folytatta Orbán Viktor. Mint mondta, hazánknak szüksége van gazdasági sikerekre, jobb tanügyre, egészségügyi ellátásra, és magasabb bérekre. De leginkább igazságra van szüksége, mert túl sokat hazudtak neki és róla – fűzte hozzá a kormányfő. Orbán Viktor emlékeztetett egy korábbi március 15-i ünnepségre, ahol azt mondta, a döntő győzelemhez először minden magyarnak magában kell végrehajtania azt a gyökeres változást, „amellyel végérvényesen a becsület, a szorgalom, a munka, és ezzel a haza mellé áll”.

Úgy fogalmazott, Magyarország sokat változott az elmúlt két év alatt, ám ahhoz, hogy elindulhassunk, először fel kell állnunk. Itt tartunk most – szögezte le. Mi megértjük, hogy Európának sok baja van, csikorognak a fogaskerekek, feszülnek az inak; de ezer éves európai nemzetként van egy követelésünk: egyenlőséget követelünk a magyarnak – jelentette ki a miniszterelnök. Nem leszünk másodrendű európai polgárok – fűzte hozzá. Felhívta a figyelmet arra, hogy Magyarország és Európa felemelkedése elválaszthatatlan egymástól. Nem örülünk, de megértjük, hogy az európai szövetség nem szentek szövetsége; de azt nem nézhetjük ölbe tett kézzel, hogy bármely politikai és szellemi irányzat egy szentségtelen szövetséget erőltessen Európára – hangsúlyozta Orbán Viktor. Szavai szerint Európa nem adhatja meg és fel önmagát. Ez Európa vereségéhez és bukásához vezetne, ezért nem hagyhat egész országokat az út szélén – szögezte le a miniszterelnök.

A kormányfő rámutatott, a nemzet szabadsága sok millió ember személyes szabadságából áll össze, ez az erő viszi előre a nemzetek szabadságharcait. Mint mondta, nemzetünk bátorsága a magyarok személyes bátorságának összege. Amikor tisztelgünk a bátrak előtt, rájuk gondolunk: azokra, akik kitartóan vívják a hétköznapok csatáit. Korán kelnek, dolgoznak, küzdenek a családjukért, vállalkoznak, terveznek, új utakat keresnek és törnek, ha nincs járható út – sorolta. Ők azok, akik nem viselik el a sodródást, akik döntenek és cselekednek, nem várják, hogy mások döntsenek helyettük – emelte ki. Orbán Viktor úgy fogalmazott, ezek az emberek kiállnak magukért, a családjukért, a nemzetükért. Ők azok, akik nem kérnek mást a világtól, csak igazságot, igazságot Magyarországnak. Ők nyerik meg a csatákat az egész nemzetnek – jelentette ki. Így volt egy 1848-ban és így van ez ma is – fűzte hozzá.

Dicsőség a bátraknak! Hajrá Magyarország! Hajrá magyarok! – zárta beszédét a kormányfő.


Przemówienie Viktora Orbána
w dniu święta narodowego Powstania i Walk o Wolność 1848-49
Budapeszt, Pl. Kossutha 15 marca 2012
 
Szanowni Uczestnicy uroczystości! Współobywatele! Węgrzy!
 
Witam Państwa [dosł. Bóg przyprowadził Państwa] na Placu Lajosza Kossutha! Pozdrawiam również tych, którzy na obszarze całego Basenu Karpackiego, będąc w swoich domach, duchowo są z nami: od Koszyc, przez Székelyudvarhely [rum. Odorheiu Secuiesc, w Siedmiogrodzie] i Munkács [pol. Mukaczewo, na Zakarpaciu], aż po Szabadkę [serb. Subotica, w Wojwodinie]. Ten dzień jest dniem bojowników o wolność. Ten plac jest placem walczących o wolność. I dlatego dziś właśnie tu się zebraliśmy, ponieważ my, Węgrzy jesteśmy narodem walk o wolność. Nie zebraliśmy się po to, by - zacnym zwyczajem naszych przodków - wspominać tylko chwalebną przeszłość. Zgromadziliśmy się, aby ożywić w sobie odwagę marcowych młodzieńców. Moimi słowami nie chcę im teraz wznosić jakiegoś muzeum, lecz Państwu pragnę przypomnieć, iż my, dziś żyjący Węgrzy jesteśmy spadkobiercami roku 1848. Tak, my, którzy tu stoimy i Węgrzy rozsiani po świecie, jesteśmy politycznymi i duchowymi spadkobiercami roku 1848. Polityczny i duchowy program tamtego roku brzmiał następująco: nie będziemy kolonią! Program i pragnienie Węgrów w roku 2012 brzmi: nie będziemy kolonią! Ze szczególnym szacunkiem pozdrawiam tych wszystkich, którzy w styczniowym Marszu Pokoju stanęli w obronie wolności i niezależności Węgier, a w ten sposób również w obronie siebie nawzajem. Węgry nie zdołałyby podjąć rękawicy rzuconej im zimą, na przełomie 2011/12, będąc pod presją międzynarodowych nacisków i dyktatów, gdyby do pojedynku nie stanęły setki tysięcy tych, którzy wszystkim chcieli uświadomić, że Węgrzy nie będą żyli pod dyktatami obcych, nie poddadzą ani swej niezależności, ani wolności. Dlatego też nie poddadzą stworzonej wreszcie, po dwudziestu latach, swojej Konstytucji. Składam podziękowania wszystkim, którzy stanęli do obrony!
 
Mamy więc słuszny powód do tego, by nawet po 164 latach, iść za przykładem Bohaterów roku 1848. Tak, ale za którym? Człowiek w młodości jest radykalny, tak jak Petőfi, który chciał wieszać królów. W wieku dojrzałym człowiek staje się raczej gotowy do rozsądnego czynu, tak jak Kossuth. Z wiekiem zaś bardziej skłania się ku mądrości i przemyślanemu rozwojowi, tak jak Széchenyi. Mikszáth, 60 lat po wolnościowym Powstaniu, tak pisał o marcowych młodzieńcach:„nad niczym nie dywagowali, stanęli do dzieła i stworzyli dzień 15 marca, z pomocą jednego wiersza i brzęku kilku dekoracyjnych szabel prawników. A my dziś dzięki temu żyjemy”. Tak mógłby napisać również o pesztańskich młodzieńcach roku 1956. Zaczęli, wykonali i prawdziwie my teraz dzięki temu żyjemy. I mógł w ten sposób napisać o masowych demonstracjach przewracających ustrój państwa w 1989 roku, dzięki którym jednocześnie odepchnęliśmy komunistów od władzy i wypchnęliśmy radzieckie wojska z kraju. Rzeczywiście, my teraz też dzięki temu żyjemy. To prawda, począwszy od 1848 roku żyjemy dzięki jednemu wierszowi, żyjemy wierszem wolności Węgrów: „Na Boga Węgrów przysięgamy, przysięgamy, że już więcej nie będziemy niewolnikami!” [S. Petőfi, Nemzeti dal: Talpra magyar, hí a haza! - Pieśń narodu: Powstań, Węgrze, Ojczyzna woła!]. Cóż jednak moglibyśmy powiedzieć my, dzisiejsi Węgrzy naszym rodakom roku 1848? Czy jesteśmy jeszcze wierni tamtej przysiędze? Czy Węgrzy są dziś wolni? Czy wolnym jest ten Węgier, który tonie w długach? Czy wolnym jest ten Węgier, dla którego własny dom pozostaje tylko marzeniem? Czy wolnym jest ten Węgier, który po trzykroć zastanowi się czy ma przyjąć nowe dziecko? Czy wolnym jest ten Węgier, który od lat nie znajduje pracy? Czy wolnym jest ten Węgier, którego dziecko chodzi głodne? Czy wolnym jest ten kraj, gdzie ze 100 forintów podatku, 90 idzie do wierzycieli? Czy wolnym jest ten kraj, który zamiast stać na twardym gruncie, grzęźnie w długach? Mimo to, od czasów wielkiego marca, nigdy nie byliśmy tak blisko wolności, jak teraz. Gdyż jeszcze nigdy nie byliśmy tak zjednoczeni, jak dziś. Nie dajcie się Państwo zwieść, jeśli jutro w światowych gazetach przeczytacie, że tu, na tym placu było tylko kilkaset osób, a i te protestowały przeciwko rządowi. Rzecz w tym, że przez dziesiątki lat nie byliśmy tak silni, jak jesteśmy dzisiaj. Rzecz w tym, że jeszcze nigdy nie mieliśmy do dyspozycji tak wielu politycznych, konstytucyjnych i gospodarczych środków, byśmy mogli wyrwać się ze stanu bycia zdanym na czyjąś łaskę. Rzecz w tym, że dziś jest nas wystarczająco wielu i wystarczająco zdecydowanych na to, by po wywalczeniu naszych wolnościowych praw, wywalczyć również pełną wolność życia Węgrów.
 
Szanowni Uczestnicy uroczystości! Tisztelt Ünneplők!
 
Wolność oznacza dla nas to, iż nie jesteśmy gorsi od innych. Oznacza też to, że i nam należy się szacunek. Oznacza, że pracujemy dla siebie i za siebie, i nie spędzimy naszego życia jak niewolnicy zadłużenia. Oznacza również i to, że nie można odbierać nam dachu nad głową, naszych domostw. Wolność oznacza, że i my mamy prawo do otrzymania szansy, byśmy sami mogli zapracować na swój rozwój. Ani rozwoju, ani dobrobytu, ani sukcesu nie prosiliśmy od nikogo w prezencie. Na rzecz tych wartości zawsze pracowaliśmy i dzisiaj pracujemy. Pragniemy tylko szansy na sensowną pracę. Zabiegamy tylko o rozsądną i sprawiedliwą możliwość wyjścia z zadłużenia. Wolność oznacza to, że sami ustanawiamy prawa rządzące naszym życiem, że my sami decydujemy, co jest dla nas ważne, a co nie – według oglądu węgierskiego oka, według węgierskiego sposobu myślenia, idąc za rytmem węgierskiego serca. Dlatego to my sami piszemy naszą Konstytucję. Nie potrzebujemy kogoś, kto by prowadził nas jak osła. Nie potrzebujemy też niechcianej pomocy obcych, którzy prowadząc nas za rękę, chcą sterować naszymi poczynaniami. Dobrze znamy naturę nieproszonej pomocy towarzyszy. Umiemy ją rozpoznać nawet wtedy, gdy skrywa się ona nie za postawnym mundurem, ale dobrze skrojonym garniturem. Pragniemy, by Węgry mogły same zająć się sobą. Dlatego też obronimy naszą Konstytucję, która stanowi rękojmię naszej przyszłości. Jesteśmy świadomi ciężaru wyzwania oraz zadania, i z tego powodu wiemy, iż tu i teraz potrzeba nam  jednocześnie zarówno radykalnego Petőfiego, gotowego do czynu Kossutha jak i mądrego Széchenyiego.
 
Szanowni Uczestnicy uroczystości!
 
W świetle płomieni niszczących zamek Krasna Horka, wśród huku dochodzącego z międzynarodowego systemu finansowego, w samym centrum nawałnic europejskiego kryzysu gospodarczego musimy postawić najważniejsze pytanie, ale też musimy dać na nie odpowiedź. Czy zaakceptujemy stan bycia na czyjejś łasce, uzależnienie, które sięga już po uszy, czy też postawimy na te cnoty, które Węgra czynią Węgrem, suwerenność suwerennością a historię historią? Czy przyjmiemy los kolonii, czy też wybierzemy życie węgierskie, zbudowane i zagospodarowane zgodnie z najszlachetniejszą stroną naszej tożsamości.
 
Szanowne Panie, Szanowni Panowie!
 
Właściwym jest znać nie tylko nasze cnoty, ale i nasze słabości. Mikszáth kiedyś napisał i to, że Węgrzy mają tak dobre serce, że nie są w stanie kiedykolwiek posiadać dobrej administracji. Nie wstydzimy się tego, że mamy wielkie serce, które nie może długo znosić niesprawiedliwości; serce, które czasem ściąga na siebie fałszywe osądy losu. Również to jest prawdą, że i my nie zawsze przedstawiamy światu lepszą stronę naszego oblicza. Nieskazitelne narody nie istnieją. Dlatego przyjmujemy za coś naturalnego fakt, iż Węgrów można kochać i że można ich nie kochać. Jednej jednak rzeczy nikt nie może poddawać w wątpliwość: nasi bojownicy o wolność świat pchali zawsze do przodu. Do przodu, gdyż racja była po ich stronie. Nawet wtedy mieli rację, gdy wszyscy to negowali. W roku 48 mówiliśmy, że trzeba zburzyć mury feudalizmu i okazało się, iż mieliśmy rację. W roku 56 mówiliśmy, że trzeba roztrzaskać, zerwać kajdany komunizmu i okazało się, iż to my mieliśmy rację. Dziś również wielu nieufnie nam się przygląda. Dokładnie tak patrzono na nas w roku 48/49, gdy Europa zamilkła, na nowo ucichła, lecz później feudalny świat w całej Europie runął w pył, a na jego miejscu wyrosły silne narody. Podobnie patrzono na nas w 56, jednak komunistyczna tyrania, w którą to my wbiliśmy pierwszy klin, w końcu rozpadła się, a Europa mogła się jednoczyć. Europejscy biurokraci dziś również nieufnie patrzą na nas, albowiem mówimy: potrzeba nowych szlaków. Mówimy: trzeba się wydrzeć z więzienia długów/ z lochów zadłużenia. Mówimy też, że tylko silne narody mogą na nowo uczynić Europę wielką. I zobaczycie, Drodzy Przyjaciele, znów będziemy mieli rację. Feudalizmu nie zniszczyli lennicy, a komunizmu zaś nie zburzyli sekretarze. Podobnie panowania [finansowych] spekulantów nie wyeliminują spekulanci lub biurokraci i to nie oni wyciągną później z rowu wykolejony wóz pogruchotanej Europy. Nie oni, lecz ci europejscy obywatele, którzy żyją z własnej pracy, z własnych wysiłków, gdyż teraz jest czas, by nadszedł ich świat. Jeśli tak się nie stanie, oznaczać to będzie koniec Europy. Już marcowa młodzież dostrzegała to, czego dziś w Europie wielu nie chce zauważyć, że finansowa niezależność jest warunkiem wolności. Dlatego wśród 12 Punktów [z 15 marca 1848r.] musiał się znaleźć niemożliwy do pominięcia postulat dotyczący banku narodowego. I choć marcowi młodzieńcy nie byli członkami rad nadzorczych ani bankierami, znali ciężar sprawy banku narodowego. Wiedzieli, że nie jest niezależnym ten narodowy bank, który jest niezależny od narodu. Bank narodowy wtedy jest prawdziwie niezależny, gdy broni gospodarkę narodu wobec obcych interesów. I oni wiedzieli, i my wiemy, że człowiek o trzeźwym umyśle nie powierza sąsiadowi klucza do swej spiżarni
 
Szanowni Uczestnicy uroczystości!
 
Często wydaje się, że Węgrzy w swych walkach o wolność pozostają sami. My jednak wiemy, że nie jesteśmy osamotnieni. Dziś też są polscy Bemowie, francuscy Richárdzi Guyonowie, serbscy Jánosze Damjaniche, austryjaccy Karolowie Leiningenowie. Stają przy nas czescy, łotewscy, słoweńscy i rumuńscy przyjaciele. Nie tylko występują w naszej obronie, ale też są tu teraz z nami. Przybyli, by razem z nami świętować, litewscy i polscy przyjaciele. Chwała Litwie! Niech Bóg błogosławi Polskę! [dosł. niech darzy życiem]. Za wolność naszą i waszą! [wypowiedziane po polsku i po węgiersku]. To było zawołanie Polskiego Legionu, które i dziś uznajemy za aktualne. Z nami jest również wiele dziesiątków milionów w ciszy cierpliwej, ukrytej Europy, która żywi przywiązanie do narodowej suwerenności i wciąż wierzy w chrześcijańskie cnoty, które kiedyś wynosiły nasz kontynent na światowe szczyty. Oni wierzą w odwagę/ męstwo, w uczciwość, w wierność i w miłosierdzie. Są, jest ich wielu, którzy pamiętają Powstanie 56 roku i uznają: Węgrzy, mieliście rację! Oni wiedzą, iż jesteśmy zdolni przeciwstawić się niesprawiedliwościom miażdżących potęg. Dlatego właśnie szanują nas ci, co nas szanują i dlatego też atakują ci, co nas atakują.
 
W ciągu minionych 150 lat ogrom niesprawiedliwości dotknął Węgrów i wobec wielu stajemy i dziś. A przecież nigdy nie pożądaliśmy własności drugich, ani nie chcieliśmy mówić innym, jak mają żyć i co mają myśleć. Mimo to wielekroć stawaliśmy się ofiarami zmiennych wiatrów światowej polityki. Nie ulegliśmy jednak pokusie, by okręt Węgier manewrować w stronę portu wód bezwietrznych i letnich, jakim jest tanie użalanie się nad sobą. Użalanie się nad sobą i oburzanie się ofiary należą do zwyczajów ludzi przegranych, którzy starają się usprawiedliwiać swoje niepowodzenia i bezsilność. Nie ma to nic wspólnego z odwagą ludzi roku 48, ani roku 56, nic wspólnego z odwagą bojowników o wolność, ani z ich pełnym zapału do działania instynktem życia. Jeśli wszyscy będą czuli się tylko ofiarami, jak zdołamy wyjść z kłopotów? Jeśli każdy będzie się uważał za ofiarę, kto będzie tu pracował? Użalanie się nad sobą osłabia, rozmiękcza kości, zasusza charakter, czyniąc go lękliwym. Do zwycięstwa, do sukcesu, do wywalczenia sprawiedliwego traktowania potrzeba odwagi i siły. Współcześni kolonizatorzy cierpliwie tropią swoje cele, usypiają i powoli trawią życiowy instynkt oraz odporność wypatrzonych narodów. Dokładnie tak, jak się gotuje naiwną, głupią żabę, powoli, stopniowo podnosząc temperaturę wody. I choć żabka miejsca ma mało, dobrze się czuje, przyjemnie jej, nawet do głowy jej nie przyjdzie, żeby się czegoś obawiać. Zupełnie nie rozumie, a później już nawet nie chce rozumieć, co się z nią wyprawia – zanim otrzeźwieje, już jest ugotowana. Tak wpadają w służalczy stan bycia na czyjejś łasce nawet te narody, które dawniej były dumne i mocne. W ten sposób na szyje milionów rodzin trafia jarzmo, a w ich usta wędzidło. W ten sposób dochodzą do tego, że zamiast zapracowanych i zasłużonych owoców swojej pracy, swoim dzieciom przekazują napęczniałe aż do niespłacalności kredyty, a z nimi skurczone horyzonty swego własnego losu. Tak stało się też z nami po roku 2002. Ludzie nawet nie spostrzegli, że wygodnymi kredytami miło i powoli a zostaniemy ugotowani. W ostatnim momencie wyskoczyliśmy z tego gara.
 
Szanowni Uczestnicy uroczystego wspomnienia!
 
Są być może tacy, w których zrodzi się myśl: czy rozsądną rzeczą jest walczyć o wolność w tak trudnych, kryzysowych czasach? Czy możemy sobie na to pozwolić? Czy nie lepiej by było jakoś cicho przeczekać w bezwietrznym miejscu? Lecz właśnie tego typu mędrkowanie utrwala podległość i barykaduje drogę udanego wybicia się. Wolność nie jest luksusem tylko tych, którzy żyją w dobrobycie, tak jak godność nie jest przywilejem bogatych. Jeden z największych mistrzów dokładnego i trafnego węgierskiego języka tak nas uczył: „przybądź, wolności, ty stwórz mi porządek!”. Wszystko, czego pragniemy, wyrastać może tylko i wyłącznie z wolności. Taka jest zasada rzeczy. Wszystko inne jest mirażem/ mamidłem, iluzją, mrzonką i zwodzeniem samego siebie. To właśnie uzależnienie finansowe jest przyczyną trudności naszego codziennego życia. Bez wolności nasze życie nigdy nie będzie lepsze.
 
Szanowne Panie, Szanowni Panowie!
 
Sensem walki o wolność nie jest walka sama w sobie, lecz to, co po niej ma nadejść. Nie wystarczy złego wyrzucić, trzeba go przezwyciężyć. Ale nie wystarczy przezwyciężyć, trzeba też stworzyć dobro, tak, by zły nie miał dokąd powrócić. Wiele uczyniliśmy w tym względzie w ostatnich dwóch latach. Uwolniliśmy setki tysięcy rodzin z pułapki kredytowej. Wprowadziliśmy banki i koncerny w trud dźwigania kosztów publicznych. Mamy wreszcie gotową do przetrwania próby czasu Konstytucję. Rozebraliśmy też ostatnie zapory stojące przed ponownym zjednoczeniem narodu ponad granicami. Odnowiliśmy i zreorganizowaliśmy państwo. Zahamowaliśmy wzrost bezrobocia. Dużo uczyniliśmy, bardzo dużo, ale wciąż nie wystarczająco dużo. Moi świętujący Przyjaciele, my jeszcze pamiętamy o nauce, która mówi, że prawda czyni wolnym. Ojczyzna nasza potrzebuje gospodarczego sukcesu, lepszego systemu edukacji, służby zdrowia i wyższych pensji. Lecz najbardziej potrzebuje ona prawdy, gdyż zbyt wiele kłamano jej i o niej. Owocami kłamstwa są niezgoda, nienawiść i oszustwo, dlatego właśnie nie możemy też okłamywać samych siebie. Gdy będąc w opozycji spotykaliśmy się po raz ostatni 15 marca, grubo do przodu przestrzegaliśmy siebie: jeśli chcemy przezwyciężyć nasze problemy, jeśli chcemy odnieść zdecydowane zwycięstwo nad naszym złym położeniem i jego żołdakami, to w pierwszym rzędzie każdy Węgier w sobie samym powinien pohamować prowadzące do samozniszczenia żądze, w sobie samym powinien przeprowadzić dogłębną przemianę, z którą w sposób trwały odniesie się do uczciwości, obowiązkowości i pracy, a z nimi stanie u boku ojczyzny. Tylko tak można osiągnąć prawdziwe, dogłębne, podniosłe zwycięstwo. Węgry mocno zmieniły się w ciągu ostatnich dwóch lat i sami Węgrzy zmienili się bardzo. Jednak do tego, abyśmy wyruszyli, musimy najpierw powstać. Na tym etapie znajdujemy się teraz. To, co już się wydarzyło jest ważne, ma swoją powagę i jest głębokie, ale nie jest wystarczające. Jeszcze nie jest wystarczające.
 
Szanowni Zgromadzeni!
 
Doskonale rozumiemy, że Europa ma wiele problemów. Tryby trzeszczą, ścięgna się napinają. Jednak jako europejski naród o tysiącletniej tradycji mamy jedno żądanie. Żądamy dla Węgrów równości. Jako europejski naród żądamy równego traktowania. Nie będziemy europejskimi obywatelami drugiej kategorii. Uprawnione jest nasze żądanie, by wobec nas stosować tą samą miarę, którą stosuje się wobec innych krajów. Historia uczy nas, że rozwój Europy i Węgier są nierozerwalne. Zawsze gdy Europa przeżywała trudności, pogarszał się też los Węgier. Nie cieszy nas, ale rozumiemy, że europejskie stowarzyszenie nie jest stowarzyszeniem świętych. Z drugiej strony nie możemy bezczynnie patrzeć, gdy jakikolwiek polityczny czy duchowy kierunek próbuje Europie narzucać siłą jakiś świętokradczy alians. Europa nie może się poddawać i rezygnować z siebie samej. Poczucie wzajemnej przynależności nie może być dalej osłabiane. To prowadziłoby do przegranej i do upadku Europy. Dlatego Europa nie może porzucać całych krajów. Jeśli nie przebudzimy się na czas, w efekcie końcowym sama Europa też stanie się kolonią nowoczesnego światowego systemu finansowego.
 
Szanowne Panie, Szanowni Panowie!
 
Na wolność narodu składa się osobista wolność wielu milionów ludzi. Każdy ma swoje osobiste zmagania, każdy walczy o osiągnięcie swoich celów, marzeń, walczy dla dobra tych, których kocha i którzy są dla niego ważni. Siły ich wszystkich sumują się i ta połączona siła posuwa do celu wolnościowe walki narodów. Ludzie zalęknieni nigdy nie będą odważnym narodem. Odwagą naszego narodu jest suma osobistej odwagi Węgrów. To właśnie o nich wszystkich myślimy, gdy oddajemy cześć odważnym. Myślimy o tych, którzy wytrwale staczają potyczki swej codzienności: wcześnie wstają, pracują, walczą o swe rodziny, są przedsiębiorczy, planują, szukają nowych dróg i przedzierają się, gdy brak wydeptanych ścieżek. Cokolwiek się zdarzy, ktokolwiek próbuje ich zniechęcić, namówić do kapitulacji, oni nie dają się zachwiać, oni wiedzą, że odejście stąd gdzieś daleko nie przyniosłoby żadnej odpowiedzi. To ci, którzy nie akceptują dryfowania, lecz podejmują decyzje i działają. Nie czekają, aż ktoś zdecyduje za nich. Mają swój pogląd na świat i swoje w nim miejsce, na swoje życie, i stają w ich obronie. Bronią siebie, swoich rodzin, swojego narodu. To ci, którzy od świata nie oczekują niczego innego, tylko prawdy. Prawdy dla Węgier! To oni zwyciężają bitwy na rzecz całego narodu. Tak było w roku 48, tak jest i dziś. Chwała odważnym!
 
Naprzód, Węgry! Naprzód, Węgrzy!
Hajrá, Magyarország, hajrá magyarok!
 
 
tłumaczenie: fr. Paweł Cebula OFM conv.  16.03.2012, 11:22
 
 

Kamienica Pod Trzema Murzynami we Wrocławiu. Polacy za demokracją,  przeciwko niewoli kolonialnego feudalizmu. Fine art photography by Zbigniew Halat.
Kamienica Pod Trzema Murzynami we Wrocławiu. Polacy za demokracją,  przeciwko niewoli
kolonialnego feudalizmu. Fine art photography by Zbigniew Halat.

House Under the three Negroes, Wroclaw, Poland. The Poles for democracy, against the slavery of colonial feudalism. Fine art photography by Zbigniew Halat.
House Under the three Negroes, Wroclaw, Poland. The Poles for democracy, against the slavery of
colonial feudalism. Fine art photography by Zbigniew Halat.

Haus zu den drei Negern, Breslau, Polen. Die Polen für die Demokratie, gegen die Sklaverei der Kolonial Feudalismus. Kunstfotografie von Zbigniew Halat.
Haus zu den drei Negern, Breslau, Polen. Die Polen für die Demokratie, gegen die Sklaverei der Kolonial Feudalismus. Kunstfotografie von Zbigniew Halat.

La Maison Sous les trois nègres, Wroclaw, en Pologne. Les Polonais pour la démocratie, contre l'esclavage de la féodalité coloniale. La photographie d'art par Zbigniew Halat.
La Maison Sous les trois nègres, Wroclaw, en Pologne. Les Polonais pour la démocratie, contre l'esclavage de la féodalité coloniale. La photographie d'art par Zbigniew Halat.

Дом под тремя неграми, Вроцлав, Польша. Поляки за демократию, против рабства колониального феодализма. Фотоискусство Збигнев Галат.Дом под тремя неграми, Вроцлав, Польша. Поляки за демократию, против рабства колониального феодализма. Фотоискусство Збигнев Галат.
 



The Art and Spirit of Wroclaw, Poland


The Art and Spirit of Wroclaw, Poland

The Multiannual Wroclaw Festival of Integrity of the Human Person dedicated to St John Paul II
Motto: Time for Enlightenment in Europe

Love Wroclaw's culture. Wroclaw, Poland, along with San Sebastián (Donostia in Basque), Spain, will be the European Capital of Culture in 2016. Wrocław wraz z San Sebastian (Donostia po baskijsku), Hiszpania, będzie Europejską Stolicą Kultury 2016 San Sebastián será Capital Europea de la Cultura en 2016 junto con Breslavia, Polonia 2016an Donostia hiria Polonia Wrocław hiriburuarekin bateria Europako Kultura Hiriburu izango dira.


***


The art of virginal charm - an irrepressible and an irresistible grace of virginity

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour banner above to visit

***

Miss Love of Wroclaw, Poland, World Virginity until Marriage Capital.

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour banner above to visit

***

The Wroclaw Virgins are Us!


MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour banner above to visit


***

European Capital of Culture 2016: Wroclaw, Poland and San Sebastián (Donostia), Spain
Europejska Stolica Kultury 2016: Wrocław, Polska i San Sebastian (Donostia), Hiszpania
Capital Europea de la Cultura 2016: Wroclaw, Polonia y San Sebastián (Donostia), España
2016ko Europako Kultur Hiriburu: Wroclaw, Polonia eta San Sebastián (Donostia), Espainia


MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour banner above to visit

***

 Wroclaw Silesian Capital

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour banner above to visit

***

 Wroclaw close-ups

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

Wroclaw, Poland, the capital of Polish Silesia
proud of its Roman Catholic past, present and future


MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour banner above to visit

***


Saint Teresa Benedicta of the Cross, O.C.D. Roman Catholic nun, Virgin and Martyr
-
How Edith Stein, a rebellious Jewish girl raised in Wroclaw
became a saint patroness of Europe and of World Youth Day


MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour banner above to visit

***

SEDES SAPIENTIAE WRATISLAVIENSIS

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

 How to love the Germans? Jak pokochać Niemców?
Jak milovat Němců? Wie man die Deutschen lieben?


MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

Vocazione di san Matteo - Powołanie św. Mateusza  - The Calling of St. Matthew


MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

Mt Sleza  Silesian Sleza Mountain

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

MARCH OF VIRGINS UP TO THE MOUNT SLEZA
POCHOD PANICŮ A PANEN NA HORU SLEZU
MARSCH DER JUNGFRAUEN ZUM DEN BERG SLEZA


Góra Ślęża - punkt spotkań ludzi maszerujących w czystości ku małżeńskiej płodności
click the full colour icon above to visit

***

Ślęża - Maryjna Góra Pokoju
Sleza - The Marian Mountain of Peace
Sleza - La Montagna Mariana della Pace
Sleza - Mariánská Hora Míru
Sleza - Die Marian Berg des Friedens
Слеза - Марийная Гора Мира


MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

Stations of the Cross Droga Krzyżowa Křížová cesta Kreuzweg
Przełęcz Tąpadła - Szczyt Ślęży

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

Nature, Wildlife, Landscape, Ecology of Silesia, Poland

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

The Odra River, Mother of Western Poland

MLoW Poland icon full colour banner
click the full colour icon above to visit

***

Śląsk Polska Silesia Poland Slezsko Polsko Schlesien Polen Main Page

MLoW Poland icon full colour banner

click the full colour icon above to visit

Web pages in Polish

Śląsk #1: Ślęża - korzeń Śląska od zamierzchłej przeszłości do teraźniejszości

Śląsk #2: Śląsk kolebką Polski

Śląsk #3: Dwieście lat prusactwa na Śląsku

Śląsk #4: Mapy

Źródło * Anna * Dzika * Przyroda

* Góra * Ślęża * Śląsk * Polski

Ślęża

Towarzystwo Ślężańskie

Grupa Ślęży - fragment starej mapy i mapa turystyczna

Sanktuarium Ślężańskiej Matki Bożej Dobrej Rady w Sulistrowiczkach

Ziemia Ślężańska w internecie

MARSZ DZIEWIC NA GÓRĘ ŚLĘŻĘ

Góra Ślęża - punkt spotkań ludzi maszerujących w czystości ku małżeńskiej płodności







 

Towarzystwo Ślężańskie Sulistrowiczki-Wrocław-Warszawa

Towarzystwo Ślężańskie
Sulistrowiczki-Wrocław-Warszawa

Formularz kontaktowy na Stronie Głównej
silesian.eu